เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
บทที่ 271 กล้าหาญเพื่อทะยานฟ้าหาได้กลัวตาย หอคอยสิบสองชั้นเสาะหารอยเซียน
หวันชีและระฆังใหญ่เดินทางมาถึงเมืองเฮ่าจิง ชี้แจงสถานการณ์ให้แก่โจวเทียนจื่อทราบ โจวเทียนจื่อจึงมีบัญชาสั่งการให้ผู้คนออกสืบหาร่องรอยของสวี่อิ้งไปทั่วทุกสารทิศทันที — เขาเป็นห่วงความปลอดภัยของสวี่อิ้งยิ่งกว่าหวันชีและระฆังใหญ่เสียอีก
"ใต้สังกัดของโจวเทียนจื่อมียอดฝีมือผุดขึ้นมารุ่นแล้วรุ่นเล่า เรื่องการตามหาคนพวกเขาย่อมช่ำชองเป็นแน่ จะต้องตามหาอาอิ้งพบอย่างแน่นอน"
ระฆังใหญ่โล่งอก เอ่ยถามเสียงอ้อมแอ้มว่า "เช่นนั้นแล้วชีเหยีย ธุระสำคัญของพวกเราสมควรลงมือจัดการได้หรือยัง?"
หวันชีเข้าใจความหมายได้ทันที ยิ้มพลางกล่าว "พวกเราไปคุนหลุน ซีหวังหมู่ประทานทองเซียนและแร่ล้ำค่ามามากมายถึงเพียงนี้ ซ้ำยังได้ของวิเศษจากสำนักอู๋จี๋มาอีกเป็นก่ายกอง ย่อมสมควรไปพบบรรพชนฉานฉานได้แล้ว"
หนึ่งงูหนึ่งระฆังเปี่ยมล้นด้วยความมาดมั่น เดินทางมาพบจูฉานฉาน เห็นเพียงจูเทียนกงสวมตรวนข้อเท้ากำลังทำงานอยู่ ด้านข้างยังมีร่างยักษ์หน้าตาดุร้ายน่าสะพรึงกลัวตนหนึ่ง ถือกระบี่เทียนจูคอยคุมงานอยู่ข้างๆ มีท่าทีพร้อมจะฟันคอนางได้ทุกเมื่อ
"คราวก่อนจูเทียนกงหลบหนี แม้จะกลับมาด้วยตนเอง ทว่าความผิดย่อมเพิ่มขึ้นอีกหนึ่งกระทง"
ร่างยักษ์ดั่งเทพสังหารตนนั้นคือขุนนางตุลาการชิวชวนแห่งเมืองเฮ่าจิง ผู้ดูแลคุกและบทลงทัณฑ์ กล่าวกับหวันชีว่า "ฝ่าบาทมีรับสั่ง หากขุนนางผู้ต้องหาจูฉานฉานกล้าหลบหนีอีก หรือแอบลักไก่ลดทอนวัสดุ ให้ประหารชีวิตได้ทันที ณ ที่ตรงนี้"