เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
บทที่ 265 พลังใจขั้นสูงสุด หมัดเหล็กซัดหนึ่งครา
สวี่อิ้งยกมือขึ้น ลูบไล้เพลิงเซียนที่หลั่งไหลพวยพุ่งเข้ามาเบาๆ เปลวเพลิงเลื้อยพันอยู่ระหว่างนิ้วมือของเขา ประดุจอสรพิษวิญญาณ
ถ้ำสวรรค์แห่งนี้มองแต่ไกลคล้ายดั่งเตาจันทร์เสี้ยว ครั้นก้าวลึกเข้าไปข้างใน ฟากฝั่งตรงข้ามก็คือวังเจี้ยงกงที่เปี่ยมล้นไปด้วยเพลิงเซียน
ถ้ำสวรรค์เจี้ยงกงประหนึ่งหายใจร่วมกับวิญญาณของเขา ประหนึ่งเชื่อมโยงเนื้อหนังโลหิตเข้ากับร่างกายของเขา ถ้ำสวรรค์แห่งนี้ มอบความรู้สึกแก่เขาประหนึ่งมันคือส่วนขยายของร่างกายตนเอง!
เขาหายใจ ถ้ำสวรรค์เจี้ยงกงก็หายใจตาม!
นี่คือถ้ำสวรรค์ของเขาเอง!
ช่วงวันเวลาที่ผ่านมา ถ้ำสวรรค์เจี้ยงกงถูกทิ้งไว้ ณ ที่แห่งนี้มาโดยตลอด เฟิ่งเซียนเอ๋อร์มิได้นำมันติดตัวไป สวี่อิ้งก็มิได้เอ่ยถามถึง ยิ่งคนอื่นๆ ย่อมเป็นไปไม่ได้ที่จะแย่งชิงถ้ำสวรรค์แห่งนี้ไป
ชื่อเสียงของวิชานัวเน่าเหม็นไปหมดสิ้นแล้ว ต่อให้เป็นถ้ำสวรรค์เจี้ยงกงที่นัวฝานครอบครอง ก็มิอาจดึงดูดความสนใจของผู้คนได้อีกต่อไป
นัวฝานสิ้นชีพแล้ว วิญญาณของสวีฝูแตกสลายขาดวิ่น ถ้ำสวรรค์แห่งนี้จึงไร้ซึ่งผู้ครอบครอง หรือสมควรกล่าวว่า ถ้ำสวรรค์แห่งนี้ได้หวนคืนสู่เจ้าของเดิมแล้ว!
ในวินาทีที่สวี่อิ้งก้าวมาถึงและยื่นมือไปสัมผัสมัน ถ้ำสวรรค์แห่งนี้ก็เชื่อมต่อสายเลือดเข้ากับเขาอีกครา!