เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
บทที่ 258 ความลับสวรรค์มิอาจแพร่งพราย
แสงสว่างเจิดจ้าดั่งหิมะ สาดส่องขุนเขาเทพแห่งคุนหลุนลูกแล้วลูกเล่า ส่องสว่างเทือกเขาทั้งมวล เงาของทิวเขาทอดยาวนับหมื่นลี้ ทอดไปยังทั่วทุกสารทิศของเสินโจว
เงาของภูเขาค่อยๆ มืดสลัวลง ทว่าเมื่อแสงสายฟ้าเส้นถัดไประเบิดออก ก็ทำให้เงาของขุนเขาแจ่มชัดขึ้นมาอย่างยิ่งยวดอีกครา!
บนสะพานเทพ เงาเบื้องหลังของผู้คนก็เช่นกัน บางคราก็แจ่มชัด บางคราก็เลือนราง พวกเขามองไปยังสวีฝู กระทั่งยังเห็นสวีฝูกระตุ้นของเลียนแบบอาวุธเซียนแห่งสำนักตนขึ้นมา เพื่อประจันหน้ากับทัณฑ์สวรรค์
เยี่ยนคงเฉิงเองก็แลเห็นธงหมื่นเต๋า อาวุธเซียนแห่งสำนักเอ๋อเหมย แน่นอนว่า ย่อมเป็นของเลียนแบบเช่นกัน
ยามนี้สวีฝูขับเคลื่อนธงหมื่นเต๋า เข้าปะทะกับสายฟ้าสวรรค์ ธงหมื่นเต๋าเปล่งอานุภาพแห่งหมื่นเต๋าพวยพุ่ง ทว่าภายใต้อานุภาพของสายฟ้าสวรรค์ หมื่นเต๋าก็แตกดับ ธงใหญ่ถูกเผาทำลาย สวีฝูเองก็ถูกฟาดจนร่วงหล่นลงมา ทว่าก็สามารถต้านทานการโจมตีหนึ่งครั้งของสายฟ้าสวรรค์ไว้ได้เพราะเหตุนี้!
“ธงหมื่นเต๋าแห่งสำนักเอ๋อเหมยของข้า แทบจะไม่เคยนำออกมาเปิดเผยต่อหน้าคนนอกเลยมิใช่หรือ? เหตุใดจึงถูกคนทำเลียนแบบขึ้นมาได้?” เยี่ยนคงเฉิงไม่เข้าใจ
เฉียวจื่อจ้งเอ่ยว่า “ในยุคราชวงศ์ฉิน จู่หลงรวบรวมใต้หล้าเป็นหนึ่งเดียว สำนักต่างๆ ล้วนยอมสวามิภักดิ์ จู่หลงเคยมีบัญชาให้เจ้าสำนักเอ๋อเหมยนำธงหมื่นเต๋าเดินทางไปยังเสียนหยาง”
เยี่ยนคงเฉิงไม่เคยได้ยินประวัติศาสตร์ด้านนี้มาก่อน ถามด้วยความสงสัย “ไปเสียนหยางเพื่อทำสิ่งใดหรือ?”