เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
บทที่ 245 ผู้โดยสารเรือของช่างสวรรค์จู
“จิตใจของบรรพชนนัวปั่นป่วนแล้ว!”
เบื้องหน้าวังอวี้ซวี ทุกคนต่างใจหายวาบ เพลิงเซียนลามเลียขึ้นสู่ร่างของนัวลวี่ แม้ในพริบตาต่อมาจะถูกกลิ่นอายพลังของเขาขับไล่ถอยร่นไป ทว่าเพลิงเซียนที่รุกคืบและถอยร่น เข้าใกล้ร่างเขาเป็นระยะๆ บ่งบอกว่ากลิ่นอายพลังของนัวลวี่กำลังกระเพื่อมไหวอย่างรุนแรง
ก้นบึ้งหัวใจของเขามิได้สงบนิ่งเลย
สำหรับตัวตนอันโบราณกาลเช่นนี้ ผู้ใดกันที่สามารถใช้วาจาเพียงประโยคเดียวก็ทำลายจิตแห่งมรรคาของเขาจนปั่นป่วนได้?
“ผู้ใดกำลังพูดจารบกวนจิตแห่งมรรคาของบรรพชนนัว?” สายตาอันแหลมคมนับไม่ถ้วนกวาดมองไปรอบด้าน เพื่อตามหาตัวคนพูด
ผู้คนที่เดินทางมาเสี่ยงโชคเบื้องหน้าวังอวี้ซวีมีมากเกินไป ทุกคนต่างอยากได้โอสถเซียน ก่อนหน้านี้สายตาทุกคู่ล้วนจับจ้องไปที่นัวลวี่ จึงไม่มีผู้ใดสังเกตเห็นว่าผู้พูดคือใคร
มีเพียงไม่กี่คนในแถวหลังที่สังเกตเห็นสวี่อิ้ง ทว่าก็มิอาจปักใจเชื่อได้ว่าเขาเป็นคนตะโกนหรือไม่
‘คล้ายจะเป็นเสียงของท่านผู้อาวุโสสูงสุด!’
ท่ามกลางฝูงชน สืออวี่ฉิงหัวใจเต้นกระตุก รู้สึกปวดหัวตึบ ‘ไฉนเขาถึงไปตะโกนเรียกบรรพชนนัวว่าไอ้เฒ่าเล่า? เกือบจะทำบรรพชนนัวตายแล้วไหมล่ะ! ทำตัวเหลวไหลบนเขาเจี้ยนเหมินของข้าก็ช่างเถอะ ทว่าบนภูเขาศักดิ์สิทธิ์คุนหลุนแห่งนี้ เป็นที่ที่สามารถทำตัวเหลวไหลได้หรือ?’