เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
บทที่ 227 ดับสูญทั้งกายและวิญญาณ
ในยามที่เกาสือชิงลงมือ กู้เฟยอวี๋ก็ลงมืออย่างดุดันเช่นกัน!
ท้องฟ้าเหนือศีรษะของสวี่อิ้งพลันมืดมิดลงอย่างกะทันหัน ภูเขาเทพอันสูงตระหง่านลูกหนึ่งร่วงหล่นลงมาจากฟากฟ้า กดทับลงมายังสวี่อิ้ง
นี่คือภาพนิมิตมรรคาแห่งเขาไท่ซาน เมื่อถูกสำแดงผ่านเงื้อมมือของเขา ก็ราวกับมีเขาไท่ซานร่วงหล่นลงมาจากฟากฟ้าจริงๆ!
ในเวลาเดียวกัน เบื้องหลังของเขาจินตานส่องแสงเจิดจ้า สว่างกระจ่างแจ้งไร้มลทิน วิชามรรคาและจิตมรรคา ปราศจากฝุ่นละอองแปดเปื้อนแม้แต่น้อย
พลังทำลายล้างในการโจมตีครั้งนี้ของเขา ได้ก้าวเข้าสู่ระดับขอบเขตหกเซียนแล้ว ไร้ซึ่งจุดอ่อนจุดบกพร่อง ชวนให้ผู้คนต้องตื่นตะลึง!
"สวี่อิ้ง ได้ยินชื่อเสียงมานานว่าเจ้าเอาชนะตระกูลใหญ่ทั้งหลายในเสินตู จนได้รับการยกย่องให้เป็นอันดับหนึ่งในหมู่คนรุ่นเยาว์ ข้าอยากรู้นักว่าเมื่อเทียบกับข้าแล้วจะเป็นอย่างไร!"
สวี่อิ้งพลิกฝ่ามือขึ้นต้านรับ ฝ่ามือของกู้เฟยอวี๋ดั่งเขาไท่ซานกดทับลงมา ทว่าฝ่ามือของเขากลับผุดขึ้นจากเบื้องล่าง พลังก่อกำเนิดจากผืนปฐพี แล่นพล่านทั่วร่าง รวบรวมไว้ที่ฝ่ามือ
ประกอบกับมรรคาอันยิ่งใหญ่แห่งจินตานเชื่อมต่อกับฟ้าดิน แม้การโจมตีนี้จะไร้ซึ่งภาพนิมิตมรรคา ทว่าพลังบริสุทธิ์ที่ซัดออกไป กลับยิ่งน่าสะพรึงกลัวยิ่งกว่า!