เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
บทที่ 209 พินาศสิ้นทั้งกองทัพ
ภาระอันหนักอึ้งในการฟื้นฟูสำนักกระบี่ช่างเหน็ดเหนื่อยยากเข็ญเหลือเกิน ลำพังเพียงกำลังของสืออวี่ฉิงคนเดียวย่อมยากยิ่ง ทว่าหากสามารถดึงตัวผู้มีความสามารถรุ่นเยาว์เช่นสวีอิ่งเข้ามาได้ เช่นนั้นก็ง่ายดายขึ้นมากแล้ว
"งานหนัก งานเหนื่อย งานสกปรก ก็โยนให้เขาทำ!"
ดวงตาของนางเป็นประกายระยิบระยับ พลางคิดในใจ "แถมยังไม่ต้องจ่ายค่าจ้างอีกด้วย!"
นางรื้อค้นแดนซีอี๋ของตนเอง หาป้ายคำสั่งออกมาไม่รู้กี่แผ่นต่อกี่แผ่น มีทั้งของจุนเจ่อ ของผู้อาวุโส ของประมุขยอดเขา นานาชนิด ละลานตาไปหมด
สืออวี่ฉิงค้นหาอยู่ครู่หนึ่ง ในที่สุดก็พบป้ายหยกผู้อาวุโสสูงสุดแห่งสำนักกระบี่ ส่งมอบให้สวีอิ่งด้วยความเคร่งขรึม กล่าวว่า "รับป้ายหยกนี้ไว้ ก็คือผู้อาวุโสสูงสุดแห่งสำนักกระบี่ของข้า วันหน้าหากคนในสำนักมีเรื่องราว ในฐานะผู้อาวุโสสูงสุดย่อมต้องช่วยเหลือเกื้อกูลอย่างสุดกำลัง ลงเรือลำเดียวกันร่วมทุกข์ร่วมสุข"
สวีอิ่งรับป้ายหยกไว้ นิ่งคิดครู่หนึ่งแล้วกล่าวว่า "ช่างประจวบเหมาะยิ่ง เจ้าสำนัก ข้าบังเอิญมีเรื่องต้องการให้เจ้าสำนักช่วยเหลือเกื้อกูลอย่างสุดกำลังพอดี"
สืออวี่ฉิงเห็นสีหน้าลำบากใจของเขา รู้ว่าเขาเป็นคนซื่อ เกรงใจไม่กล้าเอ่ยปากขอร้องคนอื่น จึงเอ่ยถามว่า "เรื่องอันใดหรือ? อยู่ในหอส่องบ้านเช่นกันหรือไม่? เจ้ากับข้าเป็นคนสำนักเดียวกัน ขอเพียงเอ่ยปากมา ข้าย่อมช่วยเหลืออย่างสุดกำลังแน่นอน!"