เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
บทที่ 196 โต้กลับสังหาร
ที่เชิงเขา มีเงาร่างร่างหนึ่งกำลังเฝ้าสังเกตความเคลื่อนไหวบนท้องฟ้าเช่นกัน
พระองค์เป็นโครงร่างมนุษย์ ด้านหลังโครงร่างยังมีโครงร่างมนุษย์ซ้อนอยู่อีกชั้น โครงร่างมนุษย์ทอดยาวออกไปด้านหลังอย่างต่อเนื่อง แน่นขนัดจนนับไม่ถ้วน
พระองค์ประดุจพยัคฆ์ร้ายที่กำลังออกล่า ซุ่มรอคอยโอกาสอย่างสงบเงียบ
สวี่อิ้งเองก็กำลังรอคอยเช่นกัน
เขาได้ยินเสียงอื้ออึงแห่งวิถีสวรรค์ จอแจหนวกหู ดั่งเสียงสวดท่องของราษฎรนับหมื่น ดั่งเสียงนกร้องกู่ก้องนับไม่ถ้วน ช่างน่ารำคาญใจยิ่งนัก
นับแต่อาศัยวิถียุทธ์มาเคี่ยวกรำเจตจำนงจิตวิญญาณ ผลกระทบที่เสียงอื้ออึงแห่งวิถีสวรรค์มีต่อเขาก็ยิ่งมายิ่งน้อยลง บัดนี้เขาสามารถต้านทานเสียงกระซิบแห่งวิถีสวรรค์ได้แล้ว
"ยังมีรูปปั้นหินเทพสวรรค์อยู่แถวนี้ แยกไม่ออกว่าตนเดียวหรือหลายตน"
สวี่อิ้งคิดในใจ "พิลึกแท้ รูปปั้นหินของพวกเทพสวรรค์ มิได้อยู่ในวิหารเทพสวรรค์หรอกหรือ? พวกมันวิ่งเพ่นพ่านออกมาได้อย่างไร?"
ในเวลานี้เอง ทันใดนั้นกิ่งก้านกิ่งหนึ่งบนต้นอู๋ถงพลันสั่นไหวเล็กน้อย บนกิ่งไม้ปรากฏรูปปั้นหินหัวสามเหลี่ยมเพิ่มขึ้นมาตนหนึ่ง รูปปั้นหินไม่สูงนัก มีขนาดเพียงเท่าฝ่ามือ กำลังจ้องมองสวี่อิ้งเขม็ง