เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
บทที่ 188 สองตาดำสี่เนตร ต้นเซียนไม่ตาย
โซ่เหล็กตึงเปรี๊ยะ สวี่อิ้ง อู่เทียนจุน หลี่เซียวเค่อ และโอรสสวรรค์แห่งราชสำนักหยินต่างถูกดีดกระดอนลอยขึ้นไปบนกลางเวหา
ก่อนหน้านี้ปราณห้าสีได้ถูกสูบกลับคืนจากฟ้าดิน ไหลย้อนกลับไปยังปากปล่องภูเขาไฟของขุนเขาห้าสีประดุจกาลเวลาไหลย้อน ทว่าบัดนี้ปราณห้าสีกำลังพวยพุ่งทะลักออกสู่ภายนอกอีกครา!
ลวดลายพิสดารนับไม่ถ้วนบนโซ่เหล็กหมุนวนอย่างบ้าคลั่ง ทันใดนั้นเสียงโลหะกระทบดังกังวานแว่วมา สวี่อิ้งก้มลงมอง ก็เห็นว่าบนข้อหนึ่งของโซ่เหล็กเส้นหนึ่ง ลวดลายสว่างไสวเหล่านั้นกำลังขาดสะบั้นเปรี๊ยะๆ!
"ระวัง!"
สวี่อิ้งทำได้เพียงตะโกนลั่นขึ้นมาคำหนึ่ง ก็เห็นโซ่เหล็กเส้นนั้นขาดผึง โซ่ที่ขาดดีดสะบัดขึ้นด้านบน เสียงหวือดังแหวกอากาศกวาดผ่านร่างของโอรสสวรรค์แห่งราชสำนักหยิน
ร่างกายท่อนล่างของโอรสสวรรค์แห่งราชสำนักหยินระเบิดออกทันที กลายเป็นหมอกโลหิตกลุ่มหนึ่ง เศษกระดูกปลิวกระจัดกระจายหวีดหวิว หนึ่งในเศษกระดูกพุ่งทะลุสะบักไหล่ของสวี่อิ้ง เจาะกระดูกของเขาจนทะลุปรุโปร่งจากหน้าจรดหลัง!
สวี่อิ้งส่งเสียงครางอึดอัดในลำคอ
ยามนั้นเอง ในโลงหยกพลันมีสุรเสียงแห่งเต๋าอันเกรียงไกรดังก้อง ประหนึ่งมีมหาจักรพรรดิผู้กุมกฎเกณฑ์แห่งมรรคาและเต๋าธรรมกำลังสวดท่อง โซ่เหล็กเส้นมหึมาขาดสะบั้นเปรี๊ยะๆ ทีละเส้น!
ในที่สุดโลงหยกนั้นก็หลุดพ้นจากโซ่ตรวนเส้นสุดท้าย รอบกายโลงหยกยังมีอักขระเต๋าเซียนขนาดยักษ์ส่องประกายเจิดจ้าทีละสาย สะกดข่มสุรเสียงแห่งเต๋าในโลงหยกไว้