เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
บทที่ 186 ก่อนฟ้าเก้าหมื่นชั้น
เชิงเขาขุนเขาห้าสี หลี่เซียวเค่อและโอรสสวรรค์แห่งราชสำนักหยินสบถด่าไม่หยุดหย่อน ไร้ซึ่งความสง่างามโดยสิ้นเชิง เพียงแต่ราชาผีตนนั้นได้อันตรธานหายไปอย่างไร้ร่องรอยแล้ว ย่อมไม่ได้ยินเสียงด่าทอของพวกเขา
เนิ่นนานผ่านไป หลี่เซียวเค่อและโอรสสวรรค์แห่งราชสำนักหยินสบสายตากัน หลี่เซียวเค่อไอเบาๆ คำหนึ่ง กล่าวว่า "ในตอนนั้นพวกเราได้ประตูบานนี้มาจากบนเขา ในกาลก่อนพวกเราเคยได้มา บัดนี้ก็น่าจะได้มาได้เช่นกัน"
โอรสสวรรค์แห่งราชสำนักหยินหัวเราะกล่าว "ในกาลก่อนพวกเรายังมิได้แข็งแกร่งปานใด บัดนี้ผ่านไปสามพันกว่าปี พวกเราได้แข็งแกร่งขึ้นมากแล้ว"
หลี่เซียวเค่อมองดูศพของเขา มิได้เอ่ยคำใด
โอรสสวรรค์แห่งราชสำนักหยินมองดูใบหน้าซีดขาวของหลี่เซียวเค่อ ในใจของคนทั้งสองต่างรู้สึกเศร้าสลด
พวกเขาในยามนี้ อาจจะมิได้แข็งแกร่งไปกว่าเมื่อสามพันปีก่อนสักเท่าใดนัก
หลี่เซียวเค่อกล่าว "เจ้าคนที่หัวมีเนื้องอกร้ายนั่นคือใครกัน"
โอรสสวรรค์แห่งราชสำนักหยินส่ายหน้า "มิอาจทราบได้ ทว่าดูจากแสงสว่างที่ระเบิดออกจากวิญญาณของเขา น่าจะเป็นคนรู้จักเก่าแก่ของข้าคนหนึ่ง เพียงแต่ เขาไม่ควรจะมาปรากฏตัวที่นี่ได้"
สีหน้าของเขาพิลึกพิลั่น ยามนึกถึงความอัศจรรย์นานาประการของวิญญาณสวีอิ่ง ก็รู้สึกเหลือเชื่อยิ่งนัก