เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
บทที่ 184 หากมีแสงสว่าง
สวีอิ่งหยุดฝีเท้า ทอดสายตามองไปยังศพที่อยู่บนหน้าผาหัก
วาจาของอู่เทียนจุนมีความหมายสองประการ ประการแรกคือ ความแข็งแกร่งของศพนี้ไม่ธรรมดาอย่างยิ่ง ประการที่สองคือ ศพนี้เป็นภัยคุกคามต่อพวกเขา
ศพบนหน้าผาหักคล้ายจะสัมผัสได้ถึงสายตาของพวกเขา พลันลืมตาขึ้นมา มองตรงมายังพวกเขา
อู่เทียนจุนก้าวเท้า ขยับร่างมาขวางอยู่เบื้องหน้าสวีอิ่ง เบื้องหน้าของสวีอิ่งพลันปรากฏแสงเซียนเบ่งบาน วิมานหยกและหอคอยวิจิตรโหมซัดเข้ามาตรงหน้า ชั่วพริบตาราวกับหลุดพ้นจากแดนอสูรผีสางมาอยู่ ณ ท้องพระโรงสวรรค์ รอบด้านล้วนเป็นทิวทัศน์อันงดงามวิจิตรตระการตา!
เขารู้สึกเพียงว่าตนเองมีกลิ่นอายเซียนล่องลอย ตั้งแต่จุดหย่งเฉวียนจรดกระหม่อม ล้วนผ่อนคลายสบายตัวยิ่ง ตนเองราวกับได้กลายเป็นมหาเต๋า วิญญาณ จิตหยั่งรู้ หยวนชี่ และกายเนื้อ ปลอดโปร่งอิสระดั่งเต๋า
"นี่คือเซียนอย่างนั้นรึ"
เขาเพิ่งคิดมาถึงจุดนี้ ริมหูก็พลันมีเสียงคำรามกึกก้องสะเทือนฟ้าสะท้านดินดังขึ้น แดนสวรรค์พังทลายลงพร้อมกับเสียงคำราม หวนกลับคืนสู่สมรภูมิบรรพกาลที่ดั่งแดนอสูรผีสางอีกครา!
สายตาของสวีอิ่งฟื้นคืนสู่ปกติ เบื้องหน้าพลันปรากฏภาพอันน่าสะพรึงกลัว ศพที่ถูกตรึงอยู่บนหน้าผามีสีหน้ามืดมน เส้นผมงอกยาวขึ้นอย่างบ้าคลั่ง วงล้อกระบี่ร่ายรำ แทงตรงเข้ามาหาพวกเขา!
หากมิใช่อู่เทียนจุนก้าวมาขวางเบื้องหน้าสวีอิ่ง ชั่วขณะที่เขาตกอยู่ในภาพลวงตาย่อมต้องถูกเล่นงานไปแล้ว!