เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
บทที่ 179 แปดวิถีเทพสงคราม
รูปสลักหินรูปหนึ่งร่วงหล่นลงมาจากฟากฟ้า จุติลงเบื้องหน้าฝูอี้
ฝูอี้มีสีหน้าอมทุกข์ รู้สึกเพียงว่าในห้วงสมองของตนอัดแน่นไปด้วยข้อมูลสับสนวุ่นวายนานาชนิด ในใจบีบคั้น ก้มหน้ามิกล้าสบสายตากับรูปสลักหิน
การสบสายตากับเทพสวรรค์ นับเป็นความลบหลู่ดูหมิ่นอย่างยิ่ง การประสานสายตากับเทพสวรรค์ ยิ่งมีโอกาสไม่อาจทานทนต่อการกระแทกกระทั้นของข้อมูลแห่งเต๋าสวรรค์ จนจิตเต๋าวิปลาสคลาดเคลื่อนได้
รูปสลักหินมิใช่ร่างจริงของเจตจำนงสวรรค์ เป็นเพียงเจตจำนงและพลังส่วนหนึ่งของเจตจำนงสวรรค์ที่จุติลงสู่รูปสลักหินเท่านั้น มิได้แข็งแกร่งอันใดมากมาย
หากว่ากันด้วยพลังที่แท้จริง ฝูอี้ยังอยู่เหนือกว่ารูปสลักหินเจตจำนงสวรรค์เสียอีก
ทว่า แรงกดดันที่เต๋าสวรรค์มีต่อเขานั้นรุนแรงยิ่งนัก ทำให้เขาไม่อาจบังเกิดจิตคิดต่อต้านได้เลยแม้แต่น้อย
"อีกทั้งเทพสวรรค์องค์นี้ชื่อเสียงไม่ค่อยดี มักมีคนกล่าวขานว่าฟ้าเล่นตลก เจตจำนงสวรรค์ยากหยั่งถึง" ฝูอี้คิดในใจ
ศีรษะรูปสามเหลี่ยมของรูปสลักหินขยับเบาๆ ส่งเสียงดังเอี๊ยดอ๊าด เอียงคอสำรวจดูเขา "เจ้าเรียกหาข้า มีเรื่องอันใดรึ"
ฝูอี้ค้อมกายเล่าเรื่องราวรอบหนึ่ง กล่าวว่า "ท่านมหาเทพ สวีอิ่งหลบหนีไปได้อีกครา ขอท่านมหาเทพโปรดชี้แนะตัดสินใจขอรับ"