เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
บทที่ 177 วิถียุทธ์ก่อนฟ้า
ภายในเมืองเฮ่าจิง ชวนชี ระฆังใหญ่ครึ่งใบ และจินปู้อี๋ต่างพากันตรวจสอบร่องรอยอย่างละเอียดถี่ถ้วน เรือนพักที่สวีอิ่งเคยพำนักอยู่นั้นได้กลายเป็นผืนดินว่างเปล่าสีขาว หายวับไปทั้งหลังโดยสิ้นเชิง
จินปู้อี๋เด็ดขนนกออกมาเส้นหนึ่ง พ่นลมหายใจออกเบาๆ ขนนกพลันปะทุเปลวเพลิงลุกโชน แผดเผาไปตามร่องรอยของมิติ วาดเป็นรูปลูกบาศก์ขึ้นมากลางเวหา
ผนังทั้งหกด้านของลูกบาศก์นี้ผุดลวดลายอันพิสดารนานาชนิดขึ้นมา ล้วนเป็นรอยประทับอักขระแห่งเต๋าสวรรค์ เห็นได้ชัดว่าเมื่อครู่นี้มีผู้ใช้อภิญญาเต๋าสวรรค์ ตัดเฉือนมิติที่สวีอิ่งอยู่ทั้งหลังออกไปโดยตรง แล้วส่งไปยังที่อื่น!
ขนเพลิงเส้นนั้นหุบเปลวเพลิงเข้าอย่างฉับพลัน ก่อนจะพุ่งพรวดเข้าสู่ความว่างเปล่าด้วยเสียงฟึ่บ
ตรงจุดที่ขนเพลิงอันตรธานหายไป มิติไหวระริกดั่งระลอกคลื่นวูบหนึ่ง
"ข้าใช้ขนนกของตนแปลงเป็นร่างแยกหนึ่งร่าง ติดตามทิศทางการเคลื่อนย้ายมิติเพื่อแกะรอยตามไป"
จินปู้อี๋ท่าทางชราภาพ เท้าดาบเทพเปล่งประกายเจิดจ้า กล่าวอย่างไม่รีบร้อน "พลังงานมิติที่หลงเหลือของอีกฝ่าย พอเพียงให้ขนนกของข้าผ่านไปได้เพียงเส้นเดียว หากมากกว่านี้ย่อมไม่ได้แล้ว"
มันมิได้มีความตื่นตระหนกเลยแม้แต่น้อย กล่าวว่า "เรื่องพรรค์นี้ เคยเกิดขึ้นมาแล้วหลายต่อหลายครั้ง พวกเจ้าจงวางใจเถิด ข้าจะหาเขาพบอย่างแน่นอน"
ชวนชีกล่าว "ข้าช่วยท่านได้นะ!"