เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
บทที่ 160 วิหคเสวียนจุติจากฟากฟ้า กาลเวลาดั่งบทเพลง
สวี่อิ้งและระฆังใหญ่ติดตามความทรงจำของจินปู้อี๋มายังเฉาเกอ มุมมองของพวกเขาก็คือมุมมองของจินปู้อี๋ มองลงมาจากเบื้องบนสู่เมืองเทพโบราณแห่งนี้
เฉาเกออันโอ่อ่าตระการตาเต็มไปด้วยสิ่งปลูกสร้างโบราณอันยิ่งใหญ่ ผู้ฝึกตนเผ่าพันธุ์มนุษย์แข็งแกร่งดั่งหุบเหวลึก นี่คืออาณาจักรเทพบนผืนปฐพี เทพที่เหล่านักพรตผู้ฝึกปราณกราบไหว้บูชามิใช่เทพพื้นบ้านชนบทในปัจจุบัน ทว่าคือทวยเทพสวรรค์แห่งโลกเต๋าสวรรค์
นักพรตผู้ฝึกปราณติดตามกองทัพหลวงแห่งต้าซางออกศึกไปทั่วสารทิศ กวาดล้างแว่นแคว้นอื่นบนเสินโจว ทำศึกพิชิตทวีปอื่น นำพาผู้คนต่างเผ่าพันธุ์ถูกคุมขังมายังเฉาเกอในฐานะทาส
เมื่อถึงเทศกาลวันขึ้นปี ตระกูลใหญ่ต่าง ๆ จะเข่นฆ่าทาสนับพันนับหมื่นเพื่อเซ่นสรวงสังเวยแด่ทวยเทพสวรรค์
ในยุคสมัยนั้น ยามใดที่ถึงเทศกาล ท้องนภาจะพรุนพร้อยไปด้วยรูพรุน ทวยเทพสวรรค์ร่างแล้วร่างเล่าจะจุติลงมาจากฟากฟ้า เดินทางมายังโลกมนุษย์เพื่อเสวยเครื่องเซ่นสรวง
ทุกครั้งที่มีเทศกาล พวกพระองค์จะกลืนกินทาสนับล้านคน
ต้าซางก็อาศัยการปกป้องคุ้มครองจากทวยเทพสวรรค์ ออกศึกเข่นฆ่า กวาดล้างโลกหยวนโส่วจนราบคาบ
คุณชายสวี่อิ้งบุตรพ่อค้าคหบดีร่ำรวยได้กลืนกินหญ้าเซียนที่สื่อสารฟ้าดินผีสางเทวดา จึงเฉลียวฉลาดขึ้นมาก ดูเหมือนผนึกจะคลายออกบ้างเล็กน้อย คุณชายสวี่อิ้งติดตามตระกูลออกทำการค้า รับซื้อทาสที่แม่ทัพนายกองแนวหน้าจับกุมได้ ส่งไปยังเฉาเกอ