เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
บทที่ 156 นายท่านอิ้ง
ศีรษะข้างหนึ่งของเทพสวรรค์หลงยวนร่วงหล่นลงสู่ดาวเคราะห์ก๊าซ โลหิตแห่งเทพสวรรค์สาดเทลงมา สวีอิ้งเหาะกระบี่ทะยานไป พอดีแล่นผ่านใต้จุดนั้นพอดิบพอดี ไม่ว่าสวีอิ้ง หงวนชิก หรือระฆังยักษ์ ต่างก็ถูกโลหิตเทพสาดรดจนชุ่มโชกทั่วร่าง!
ในโลหิตแห่งเทพสวรรค์นั้นแฝงไว้ด้วยพลังอันลึกลับ แทรกซึมเข้าสู่ร่างของพวกเขา ทำให้เลือดลมในร่างของพวกเขาพลันเดือดพล่านคลุ้มคลั่ง พุ่งทะยานขึ้นอย่างบ้าคลั่ง!
หงวนชิกเพิ่งจะประกอบอาณาเขตซีอีของหุ่นทองคำเสร็จ ทว่ากลับมิทราบว่าจะปลุกเร้าของวิเศษชุดนี้อย่างไรดี ในยามที่กำลังจนปัญญานั้นเอง ก็เห็นโลหิตแห่งเทพสวรรค์บนท้องฟ้าสาดเทลงมา
ชั่วพริบตาสระหยกเหยาฉือก็ถูกโลหิตเทพสวรรค์เติมจนเต็มเปี่ยม แม่น้ำสวรรค์เทียนเหอก็กลายสภาพเป็นแม่น้ำโลหิตที่ก่อตัวขึ้นจากโลหิตเทพสวรรค์ เทียนเหอทะลวงผ่านแต่ละขั้นระดับ พุ่งทะลวงผ่านสามด่านอวี้จิง เจี๋ยจี๋ และเหวยหลี่ เชื่อมต่อสะพานเทพ สระหยก หอซ้อน และหลอมผสาน ไอเลือดลมเชื่อมต่อขุนเขาเซียนแห่งอวัยวะภายในทั้งห้า!
พลังเวทอันมหาศาลถาโถมซัดสาด ชั่วพริบตาก็หลั่งไหลเข้าสู่ทั่วร่างหงวนชิก!
ในวินาทีนี้ งูยักษ์รู้สึกเพียงว่าพลังเวทของตนถูกยกระดับขึ้นจนถึงจุดสูงสุดที่ยากจะจินตนาการ พลังเวทอันบ้าคลั่งอัดแน่นอยู่ในระยางค์แขนขาเดียวของมัน——มันมีเพียงระยางค์เดียวเท่านั้น
ต่อให้เป็นบรรพชนงูหงวนในยุคบรรพกาล สภาพสูงสุดในยุครุ่งโรจน์ก็คงมิเกินไปกว่านี้แล้ว!