เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
บทที่ 155 จิตใจข้าสว่างไสว
เจียงฉีมองสวีอิ้งด้วยความตกตะลึง
สวีอิ้งแย่งคำพูดของเขาไปประโยคหนึ่ง ทำให้เขาอึดอัดจนแทบสิ้นใจ
ทว่าในความทรงจำของเขา เซียนผู้มิแก่เฒ่าหาได้เคยมีความเก่งกล้าสามารถทางพละกำลังหรือกระดูกเนื้อเอ็นไม่ แน่นอนว่า ยกเว้นศึกเส้นทางสวรรค์
ในศึกครั้งนั้น เจียงฉีแทนที่ตนเองลงในมุมมองของเหล่ายอดฝีมือแห่งหมื่นสวรรค์นานาพิภพ ตกตายในเงื้อมมือของสวีอิ้งซ้ำแล้วซ้ำเล่า แต่ละคราวล้วนตายอย่างอนาถยิ่งนัก
ทว่า นั่นอย่างไรก็เป็นเพียงการจำลองภาพกาลอวกาศที่ก่อรูปขึ้นจากเจตจำนงยึดติดของเสี่ยวเสวียนเทียนเท่านั้น
ในประวัติศาสตร์ที่แท้จริง สวีอิ้งเป็นเพียงคนน่าเวทนาที่ถูกผู้คนจับกุมตัวได้ครั้งแล้วครั้งเล่า ไร้พลังเวท ไร้อภินิหาร ไร้วิธีการปกป้องตนเอง
เขาคล้ายกับสัตว์วิเศษของแปลกหายากที่ถูกขังไว้ในกรงเพื่อนำมาเร่ขาย ถึงขั้นเคยถูกคนล่ามโซ่ไว้ที่คอจูงไปยังจวนของเชื้อพระวงศ์เพื่อถวายของวิเศษ เหล่าเชื้อพระวงศ์และเสนาบดีชั้นผู้ใหญ่ต่างชื่นชมเขาประดุจชื่นชมสัตว์ประหลาด อุทานด้วยความอัศจรรย์ใจระคนแปลกใจ
เขาถูกคนแล่เนื้อชำแหละเพื่อศึกษาวิจัยมาแล้วมิทราบกี่ครั้งต่อกี่ครั้ง มิทราบว่ามีผู้คนเท่าใดจับตัวเขาได้ แล้วนำตัวเขาไปทำการทดลองอันแสนโหดเหี้ยมทารุณ ถึงขั้นมีคนนำเขาไปปรุงเป็นอาหารเพื่อลิ้มรส