เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
บทที่ 153 สิ่งสร้างของคนไม่รู้หนังสือ
สวีอิ้งรีบเข้าควบคุมกระบี่เทียนจู เกรงว่าน้ำวนอัสนีบาตจะสลายไป แล้วทอดทิ้งพวกเขาไว้ในรอยแยกกาลอวกาศอันโกลาหล
ระฆังยักษ์รีบมุดเข้าสู่อาณาเขตซีอีของเจียงฉี ตรวจดูอาการบาดเจ็บของเจียงฉี ถ่ายทอดสัมผัสรับรู้เป็นเสียงเอ่ย "อาอิ้ง อาการบาดเจ็บในอาณาเขตซีอีของเขาหนักหนายิ่งนัก ภาพลักษณ์เต๋าจำนวนมากถูกทำลาย หยวนเสินก็ถูกตีจนแหลกสลาย สัมผัสรับรู้ก็พังยับเยิน บาดแผลบนกายเนื้อของเขากลับมิเป็นอันใด สามารถรักษาให้หายได้ด้วยพลังชีวิตแห่งหนีหวาน ทว่าอาการบาดเจ็บในขั้นระดับตบะ กลับยากจะรักษาได้"
สวีอิ้งเอ่ย "มิต้องกังวล รักษาชีวิตกายเนื้อของเขาก่อน พี่เจ็ด เจ้าช่วยเขารักษาบาดแผล!"
หงวนชิกกลายร่างเป็นแมลงยักษ์ตัวหนึ่ง ยามได้ยินดังนั้นก็รีบวิ่งตรงมาหาเจียงฉี วิ่งๆ อยู่ก็กลายสภาพเป็นปลาเค็มตัวหนึ่ง ดิ้นกระแด่วๆ อย่างไร้เรี่ยวแรงอยู่ในอุ้งมือของร่างเทพเศียรมังกร
ทว่ายังนับว่าโชคดีที่สวีอิ้งควบคุมศาสตราแห่งเต๋าสวรรค์ข้ามผ่านน้ำวนอัสนีบาตสายนี้มาได้ มาปรากฏตัวอยู่ด้านนอกของดาวเคราะห์ก๊าซขนาดยักษ์ดวงหนึ่งที่เปล่งแสงสามสี แดง เหลือง และขาว
ก่อนหน้านี้พวกเขาเคยนั่งเมืองหินผ่านดาวเคราะห์ดวงนี้ ในดาวเคราะห์ดวงนี้ยังมีมัจฉายักษ์หมื่นลี้จำนวนมากอาศัยอยู่ แหวกว่ายบินอยู่กลางท้องฟ้า
สวีอิ้งขมวดคิ้วเล็กน้อย เขาล่องลอยอยู่ริมขอบของดาวเคราะห์ดวงนี้ มิทราบว่าทิศทางใดคือทวีปหลักแห่งโลกหยวนโซ่ว