เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
บทที่ 149 ความสยดสยองกำลังมาเยือน
สวีอิ้งภายใต้การคุ้มครองของระฆังยักษ์ผละออกจากวังเซียน มุ่งตรงสู่ภูเขาหยก ยามได้ยินถ้อยคำนี้ ก็อดมิได้ที่จะใจเต้นระทึกขวัญผวา "เต๋าสวรรค์เป็นของแอบอ้างงั้นหรือ? พวกเขาแอบอ้างเต๋าสวรรค์ไปเพื่ออันใด? อาวุธที่พวกเขาหลงเหลือไว้ หรือว่าจะเป็นศาสตราแห่งเต๋าสวรรค์?"
ข้อมูลที่เซียนในภาพวาดเปิดเผยออกมานั้นช่างน่าสะพรึงกลัวเกินไปจริงๆ ชวนให้ผู้คนมิกล้าขบคิดลึกซึ้ง
"เทพสวรรค์แห่งโลกเต๋าสวรรค์ ป่าวประกาศว่าเป็นผู้บังคับใช้เต๋าสวรรค์ ควบคุมศาสตราแห่งเต๋าสวรรค์ หรือว่าเทพสวรรค์เหล่านี้ล้วนเป็นของแอบอ้างด้วยเช่นกัน?"
สวีอิ้งมิกล้าคิดต่ออีก
ในความว่างเปล่าใกล้กับรากวิญญาณเสี่ยวเสวียนเทียน ไอพลังอันน่าสะพรึงกลัวระเบิดออก นั่นคือตัวตนอันน่าสะพรึงกลัวจากอีกโลกหนึ่ง อาศัยรากวิญญาณเสี่ยวเสวียนเทียนจุติลงมา!
ห้วงมิติยุบตัวแตกดับมิมียุติ ร่างเงาอันโอ่อ่าสง่างามไร้เปรียบก้าวเดินออกมาจากห้วงมิติที่แตกดับทรุดโทรม มองเห็นได้เพียงเรือนร่างสูงใหญ่ตระหง่าน ทว่ากลับมองมิเห็นศีรษะและใบหน้า
เหนือลำคอของมันขึ้นไป ล้วนถูกแสงสว่างห่อหุ้มไว้ รูปร่างของแสงคล้ายใบเมเปิล
แสงสว่างนั้นเจิดจ้าไร้เปรียบ ชวนให้มิอาจจ้องมองตรงๆ ได้!
"เทพสวรรค์หลงยวน!"