เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
บทที่ 126 ศึกตัดสินตุ๊กตาทองคำแห่งสุสานหลวง
สวี่อิ้งก้าวตามเขาไปพลางครุ่นคิดไปพลาง เอ่ยว่า "ท่านสวี หากสามารถหลอมรวมวิชานั่วเข้ากับการฝึกปราณ ด้านหนึ่งคือการสืบทอดอดีต สืบสานมรดกตกทอดและยอดวิชาของผู้อาวุโสในกาลก่อน อีกด้านหนึ่งคือการบุกเบิกอนาคต ถากถางอนาคตใหม่เพื่อวางรากฐานอันดียิ่งขึ้นให้แก่คนรุ่นหลัง เช่นนี้มิยอดเยี่ยมกว่าหรือ?"
ในเวลานี้เขากระทั่งความทรงจำในชาตินี้ของตนเองก็ยังมิได้กู้คืนมาอย่างสมบูรณ์ เป็นเพียงเด็กหนุ่มวัยสิบสี่ปีผู้หนึ่ง หลักการและเหตุผลอันลึกซึ้งมากมายย่อมยังคิดมิตก
ทว่าเขารู้สึกว่า บางทีการฟื้นฟูของผู้ฝึกปราณกับการแสวงหาความเปลี่ยนแปลงของปรมาจารย์นั่ว อาจดำเนินควบคู่ไปพร้อมกันได้ ปรมาจารย์นั่วเดินเส้นทางสายหนึ่ง เพื่อพิสูจน์ว่าถูกหรือผิด ผู้ฝึกปราณเดินเส้นทางอีกสายหนึ่ง เพื่อพิสูจน์ว่าถูกหรือผิด
กระทั่งมิต้องจำแนกแยกแยะว่าเป็นผู้ฝึกปราณหรือปรมาจารย์นั่ว ทุกคนสามารถเลือกเส้นทางของตนเองได้ตามใจชอบ เช่นนี้มิยอดเยี่ยมกว่าหรือ?
ทุกคนได้แสดงความสามารถอย่างเต็มที่ แต่ละคนรับผิดชอบต่อการเลือกของตนเอง มิต้องมาแย่งชิงความถูกต้องดั้งเดิมอันใด และก็ไร้ซึ่งความถูกต้องดั้งเดิม บางทีนี่อาจเป็นเส้นทางที่ดียิ่งกว่า