เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
บทที่ 87 สายฟ้าฟาดสะเทือนเคราะห์ซ้อนเคราะห์
ระฆังใหญ่ไม่เข้าใจอย่างยิ่ง เอ่ยถามว่า "อาอิ้ง สติปัญญาและความสามารถของบรรพชนเฒ่าโจวรอบรู้แจ้งฟ้าทะลุดินจริงแท้ ภาพเบื้องหน้านี้ก็โอ่อ่าตระการตาอยู่หรอก แต่ต่อให้เขาลักพาตัวเทพสวรรค์ประจำโจวเทียนลงมายังโลกมนุษย์ทั้งหมด แล้วมันจะทำอย่างไรได้? ทัณฑ์สวรรค์ก็ยังคงอยู่นี่"
สวี่อิ้งกล่าวว่า "แต่ทว่า ช่องทางที่เทพสวรรค์จะกลับคืนสู่โลกแห่งวิถีสวรรค์ ถูกทัณฑ์สวรรค์ปิดตายไปแล้ว"
ระฆังใหญ่ส่งเสียงดังกังวานตึงหนึ่ง ตะลึงงันไปบ้าง
สวี่อิ้งกล่าวต่อว่า "ยามนี้ เทพสวรรค์ทุกองค์ล้วนอยู่ใต้เมฆาเคราะห์ ท่ามกลางเคราะห์อัสนี พวกพระองค์จำต้องร่วมมือกับโจวฉียวิ๋นเพื่อต่อต้านทัณฑ์สวรรค์ พวกพระองค์จำต้องรับประกันว่าโจวฉียวิ๋นจะก้าวข้ามเคราะห์สำเร็จ เพราะโจวฉียวิ๋นคือความหวังเดียวที่พวกพระองค์จะโบยบินกลับคืนสู่โลกแห่งวิถีสวรรค์"
เขาชะงักเล็กน้อยแล้วเอ่ยว่า "ท่านปู่ระฆังยังจำตำหนักเทพสวรรค์ได้หรือไม่?"
ระฆังใหญ่ย่อมไม่ลืมเลือน ตำหนักเทพสวรรค์คือสถานที่โบยบิน กำแพงกั้นระหว่างโลกแห่งวิถีสวรรค์กับโลกมนุษย์กลายเป็นเบาบาง เทพสวรรค์เหล่านี้จะจุติลงมายังตำหนักเทพสวรรค์ รวมตัวกันเป็นสภาเทพสวรรค์
ทว่า ตำหนักเทพสวรรค์มิอาจให้ร่างที่แท้จริงของพวกพระองค์จุติลงมา ทำได้เพียงให้จิตสำนึกของพวกพระองค์จุติลงมาสถิตยังรูปปั้นหินหัวสามเหลี่ยมทีละองค์เท่านั้น