เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
บทที่ 84 จดหมายจากโจวฉียวิ๋น
ในใจของสวี่อิ้งรู้สึกขนลุกซู่ ตั้งสติเรียบเรียงลำดับเหตุการณ์ทั้งหมดรอบหนึ่ง
โจวฉียวิ๋นสะกดรอยตามงูประหลาด พลัดหลงเข้าไปในถ้ำฉินเหยียน เขาเฉลียวฉลาดเป็นเลิศ อาศัยกลิ่นอายของเจ้าของวังหนีหวานตามหาจนพบห้องหินในผนังผา ได้รับการสืบทอดวิชาของเจ้าของวังหนีหวาน
เขานึกว่าโครงกระดูกในห้องหินนั้นคือเจ้าของวังหนีหวาน จึงคุกเข่าโขกศีรษะกราบไหว้เป็นอาจารย์
โครงกระดูกนั้นช่วยเขาเปิดขุมทรัพย์ลับหนีหวาน ภายหลังโจวฉียวิ๋นค้นพบกับดักนี้ จึงยอมทำลายถ้ำสวรรค์ของตนเอง เปิดขุมทรัพย์ลับใหม่อีกครา จนหลุดพ้นจากกับดักมาได้
กับดักที่สองของเจ้าของวังหนีหวาน ก็คือเคล็ดวิชา เขาทิ้งช่องโหว่ไว้ในเคล็ดวิชา
ทว่ากับดักนี้ก็ถูกโจวฉียวิ๋นค้นพบเช่นกัน โจวฉียวิ๋นจึงใช้เวลาไปนานกว่าแปดสิบปี ออกค้นหาแดนเร้นแปลงผันของเหล่านั่วเซียนถึงสิบเจ็ดคน จนค้นพบแผนการสมคบคิดที่พุ่งเป้ามายังนั่วเซียน เติมเต็มเคล็ดวิชาของตนเอง จึงสามารถบรรลุเป็นนั่วเซียนได้สำเร็จ
เมื่อวิชาของโจวฉียวิ๋นสำเร็จลุล่วง หลังจากบรรลุเป็นนั่วเซียนแล้ว เขากลับไม่ปรารถนาที่จะเป็นเพียงเซียนในโลกมนุษย์ เขาต้องการโบยบิน จึงเริ่มแสวงหาเส้นทางสายอื่น ศึกษาค้นคว้าสิ่งที่เรียกว่า "เคล็ดวิชาเผ่าปีศาจ"
แม่น้ำไน่เหอรุกราน ปรโลกรุกราน เหตุการณ์ต่อเนื่องเหล่านี้ชักนำโจวฉียวิ๋นมายังแผ่นดินใหม่แห่งหย่งโจว ณ เขาหวู่วั่ง ประจวบเหมาะกับที่โครงกระดูกของเจ้าของวังหนีหวานขี่สัตว์ประหลาดมหึมา พุ่งทะลวงออกจากถ้ำฉินเหยียนเพื่อตามล่าสวี่อิ้ง