เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
บทที่ 75 ไร้เทียมทานในโลกมนุษย์
ชายชราใบหน้าอมทุกข์รีบร้อนลงจากต้นอู๋ถง มุ่งหน้าลงสู่เชิงเขาจิ่วอี๋ ในใจทั้งตื่นตระหนกทั้งหวาดหวั่นพรั่นพรึง "เกิดเรื่องใหญ่ขึ้นแล้ว น้ำแกงเมิ่งโผไร้ผลเสียแล้ว!"
น้ำแกงเมิ่งโผสิบชามใหญ่ ถูกสวี่อิ้งดื่มรวดเดียวจนหมดเกลี้ยง ทว่าน้ำแกงเมิ่งโผนี้กลับมิได้ทำให้สวี่อิ้งหลับสนิทดั่งทารกดั่งเช่นกาลก่อน เขายังคงจำระฆังยักษ์ใบนั้นได้!
ตามหลักแล้วเขาควรจะลืมเลือนความทรงจำทั้งหมดนับตั้งแต่อายุหกขวบเหมือนในอดีต
ตามหลักแล้วเขาควรจะจำได้เพียงเหตุการณ์เพลิงไหม้ที่สวี่เจียผิง และตนเองเป็นเด็กกำพร้าที่หนีรอดออกมาจากกองเพลิง
ผนึกในสมองของเขาควรจะสร้างความทรงจำชุดใหม่ขึ้นมาอย่างรวดเร็ว เพื่อให้เขาเริ่มต้นชีวิตใหม่อีกช่วงหนึ่ง
ทว่าน้ำแกงเมิ่งโชคราวนี้ กลับกลายเป็นประหนึ่งน้ำเปล่าผสมสี ช่างไร้ฤทธิ์เดชไปเสียสิ้น!
"ต้องรีบรายงานเบื้องบน ไม่อาจชักช้าได้!"
ทันใดนั้นเอง ชายชราใบหน้าอมทุกข์พลันมองเห็นโจวฉียวิ๋น เด็กหนุ่มคิ้วขาวเอามือไพล่หลัง กำลังจ้องมองเขาด้วยสายตาเย็นชา
หัวใจของชายชรากระตุกวูบ ผ่อนฝีเท้าให้ช้าลง สีหน้าอมทุกข์ตรอมตรมยิ่งขึ้น เอ่ยว่า "ได้พบกันอีกแล้วนะ"