เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
บทที่ 69 ต้นตอแห่งความชั่วร้าย
เคราะห์ภัยที่ต้นอู๋ถงในครั้งนี้มาเร็วและไปเร็วอย่างยิ่ง ทว่าความเสียหายที่ก่อขึ้นกลับมิได้เล็กน้อยเลยแม้แต่น้อย ต้นอู๋ถงแทบจะถูกเนื้อหนังที่ไต่ขึ้นมาจากห้วงลึกชางอู๋ลอกเปลือกออกจนเหี้ยนเตียน เหล่านัวซือบนต้นไม้ก็ล้มตายบาดเจ็บสาหัส สิบส่วนไม่เหลือแม้แต่หนึ่งส่วน มีเพียงไม่กี่คนเท่านั้นที่รอดชีวิตมาได้
สองสามีภรรยาสตรีโฉมงามก็เป็นหนึ่งในผู้รอดชีวิต ทั้งสองมองไปยังคนอื่นๆ เห็นเพียงมีนัวซือบางคนถูกเนื้อหนังประหลาดชนิดนั้นกลืนกินขาไปข้างหนึ่ง ทั้งยังมีคนถูกหลอมละลายร่างกายไปครึ่งซีก น่าเวทนาจนมิอาจทนดูได้
สามีภรรยาทั้งสองใจสั่นขวัญแขวน แหงนหน้ามองขึ้นไป เห็นเพียงนกเทพที่อยู่เต็มต้นไม้ก็ล้มตายบาดเจ็บสาหัสเช่นกัน ทุกหนทุกแห่งล้วนเต็มไปด้วยซากศพของนกเทพ ส่วนนกเทพที่รอดชีวิตและหงส์เพลิงตัวนั้น ไม่รู้ตั้งแต่เมื่อใดที่บินจากไป อันตรธานหายไปอย่างไร้ร่องรอยแล้ว
หงส์เพลิงตัวนั้นยืมต้นอู๋ถงเพื่อข้ามพ้นเคราะห์ภัย ครั้นเคราะห์ภัยผ่านพ้นไปแล้ว ก็หลงเหลือเพียงร่องรอยความย่อยยับพังพินาศเต็มสายตา
"เจ้าคนลามกที่แอบดูเสี่ยวเตี๋ยอาบน้ำพูดถูกต้อง ที่นี่มีอันตรายจริงๆ เพียงแต่เขารู้ได้อย่างไรกัน?"
สตรีโฉมงามกังขาในใจ กระซิบเสียงเบา "อีกอย่าง เขาแอบลอบเข้ามาบนเขาจิ่วอี๋ได้อย่างไร?"