เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
บทที่ 52 ดรุณีน้อยในกรงขัง
หยวนเว่ยหยางประหลาดใจยิ่ง เมื่อดอกฮวยตกถึงท้อง นางกลับรู้สึกอุ่นวาบไปทั้งช่องท้อง ไอหยางสว่างกระจ่างใสดั่งดวงตะวันสาดส่อง คล้ายสามารถส่องทะลุเข้าไปถึงไขกระดูก!
ความสำเร็จในวิถีจิตสำนึกของตระกูลหยวนเรียกได้ว่าเป็นเอกในใต้หล้า มีเคล็ดวิชาใช้จิตสำนึกขัดเกลาเนื้อกาย ทว่านั่นเป็นเคล็ดวิชาชั้นสูงของตระกูลหยวน เพียงดอกฮวยดอกเดียวกลับสามารถบันดาลผลลัพธ์เช่นเดียวกันได้ ชวนให้นางอัศจรรย์ใจยิ่งนัก
มิเพียงเท่านั้น การกินดอกฮวยเข้าไปดอกหนึ่ง ก็ทำให้นางรู้สึกได้ว่าพลังปราณดั้งเดิมของตนเองกระเพื่อมไหว ตบะเพิ่มพูนขึ้น นางเพิ่งจะรู้เดี๋ยวนี้เองว่าที่พวกสวีอิ้งกับเอวี๋ยนชีเที่ยวเตร่ซุกซนหลายวันมานี้ ได้รับผลประโยชน์ไปมากมายเพียงใด!
สองคนหนึ่งงูกินสามคำควบสองคำ เพียงไม่นานก็ย่างกิ่งใหญ่กิ่งนั้นกินจนเกลี้ยง กินจนไอร้อนคุกรุ่นไปทั้งตัว หน้าผากของหยวนเว่ยหยางก็ผุดเม็ดเหงื่อละเอียดออกมามากมาย ไอหยางไหลเวียนทั่วร่าง ชะล้างเส้นเอ็นขัดเกลาไขกระดูก
สวีอิ้งลุกขึ้นยืน โคจรวิชาไท่อินเอวี๋ยนอวี้ขยับเขยื้อนร่างกาย ฝึกฝนแปดท่วงท่าแห่ง ไท่, อิน, เอวี๋ยน, อวี้, อี, หยาง, หย่ง, เจิน
งูยักษ์ก็เลื้อยกระดุกกระดิกอยู่ตรงนั้น คล้ายกำลังฝึกฝนวิชาไท่อินเอวี๋ยนอวี้อยู่เช่นกัน ชั่วขณะใช้ลำตัวขดเป็นอักษร "อี่" ชั่วขณะขดเป็นอักษร "เว้า" ครู่หนึ่งต่อมาก็ขดเป็นอักษร "นูน"