เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
บทที่ 49 เขายังช่วยชีวิตได้อยู่หรือไม่?
ตัวอักษรแถวหนึ่งที่สลักอยู่บนม้วนหยกเขียวนั้น ก็คือ《วิชาไท่อินเอวี๋ยนอวี้》 นอกจากนี้แล้ว ยังมีอักษรตัวเล็กอีกหนึ่งแถว จากนั้นก็ไม่มีเนื้อหาอื่นใดอีก
สวีอิ้งเดินตรงไปยังม้วนหยกเขียว หมายจะพินิจดูให้ละเอียด ทว่ากลับถูกโจวปู้อีบ่าวชราขวางทางไว้
"คุณชายสวี การจะถอดรหัสม้วนหยกเขียว จำต้องศึกษาวิจัยคัมภีร์เซียนถัวยวี่ให้ลึกซึ้งเสียก่อน มิฉะนั้นย่อมดูเนื้อหาบนม้วนหยกเขียวไม่เข้าใจ"
โจวปู้อีบ่าวชรายิ้มคล้ายไม่ยิ้ม "ผู้ที่สามารถมาหยั่งรู้ศึกษาทำความเข้าใจม้วนหยกเขียวที่นี่ได้ ล้วนเป็นผู้อาวุโสในตระกูลโจว พวกเขามีตบะลึกล้ำสะท้านฟ้าดิน ความรู้รอบด้านเสียดฟ้า ศึกษาวิจัยคัมภีร์เซียนถัวยวี่มานานหลายสิบปี จึงพอจะดูเนื้อหาอันน้อยนิดบนม้วนหยกเขียวเข้าใจได้บ้าง คุณชายสวีเพิ่งมาถึง ก็คิดจะดูม้วนหยกเขียวเสียแล้ว มิประเมินตนเองสูงเกินไปหน่อยหรือ"
สวีอิ้งแย้มยิ้ม "ปู้อี เจ้ามีสิทธิ์อันใดมาชี้นิ้วสั่งข้าว่าอันใดควรอ่าน อันใดไม่ควรอ่านตั้งแต่เมื่อใด? หากเจ้ามีความสามารถ โจวฉียวิ๋นก็คงเชิญเจ้ามาถอดรหัสคัมภีร์เซียนแล้ว หากไร้ความสามารถ ก็โปรดถอยไปยืนด้านข้าง อย่าได้มาชี้ไม้ชี้มือใส่ผู้มีความสามารถ"
โจวปู้อีบ่าวชราทั้งละอายทั้งโกรธ ทว่าไม่กล้าบันดาลโทสะ จึงจำต้องถอยไปยืนด้านข้าง คิดในใจ "ไอ้เด็กป่าบ้านนอก ไม่รู้จักกาลเทศะเข้าสังคม"