เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
บทที่ 15: ผู้ใจบุญใหญ่สวี
ท่านปู่เฉิงหวงเซวียหลิงฝู่ถูกต้นหลิวกดทับอยู่ ยามแลเห็นสวีอิ่งลากระฆังใหญ่วิ่งรุดเข้ามาใกล้ ท่านปู่เฉิงหวงผู้นี้ก็ผุดลุกขึ้นนั่งพรวด หัวเราะร่า “ราชสำนักหยินของข้าบุญญาธิการเทียมฟ้า วันนี้ได้ตัวสวีอิ่งแล้ว!”
เมื่อครู่นี้มันกับโจวยี่หังลงมือพร้อมกัน หวังจะสังหารสวีอิ่ง ทว่ากลับพลาดไปโดนระฆังใหญ่ ถูกระฆังใหญ่สะท้อนพลังกลับ กายทองคำที่เพียรบำเพ็ญมาห้าร้อยปีแทบจะพังทลาย ไอบูชาที่สะสมไว้ในซุ้มเทพก็เกือบถูกสะเทือนแหลกเป็นผุยผง!
ยังดีที่พระภูมิเจ้าที่เมื่อครู่อยู่ในศาลเจ้าเพื่อประกอบพิธีแต่งตั้งหวงซานตัวคหบดีหวงเป็นเทพ มิได้จากไปไหน พระภูมิเจ้าที่ตนนี้เห็นมันบาดเจ็บ จึงรีบผลุบขึ้นมาจากข้างกาย ปักธูปหลายดอกลงในซุ้มเทพ จุดธูปเซ่นไหว้ให้แก่มัน
ท่านปู่เฉิงหวงได้รับธูปบูชาจากมัน จึงค่อยฟื้นกำลังกลับคืน รวบรวมไอบูชาที่แตกซ่าน ประคองกายทองคำให้มั่นคง
ยามนี้สวีอิ่งวิ่งตรงมาทางนี้ ย่อมเท่ากับกระโจนเข้าตาข่าย ต่อให้ท่านปู่เฉิงหวงจะมีความคิดลึกซึ้งเพียงใด ก็อดมิได้ที่จะยิ้มแย้มเบิกบานใจ
มันยังมิทันได้ยืนขึ้น สวีอิ่งก็อยู่ห่างจากมันเพียงสองสามจั้ง เด็กหนุ่มผู้นี้วิ่งพลางหมุนตัวกลับหลังพลาง!
เซวียหลิงฝู่ท่านปู่เฉิงหวงเพิ่งจะลุกขึ้นยืน รอยยิ้มบนใบหน้ายังคงแย้มบาน ก็แลเห็นระฆังใหญ่ใบหนึ่งกวาดหวาดเสียวเข้ามา!
“นายท่านต้านทานไว้!” พระภูมิเจ้าที่ร้องลั่นด้วยความลนลาน
เซวียหลิงฝู่เฉิงหวงเผชิญวิกฤตมิได้ตื่นตระหนก รวบรวมไอบูชาที่หลงเหลือ แปรสภาพเป็นโล่ใหญ่กำบังข้างกายทันใด