เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
บทที่ 5: วิชาแห่งอู๋นัว
ก้อนกลมสีเขียวประหนึ่งม่านควันสีเขียว ลอยสลายกระจัดกระจายไป
สวีอิ่งร่วงหล่นลงมาจากกลางอากาศ เสียงทึบดังตึง สองเท้าเหยียบลงสู่พื้น ยืนหยัดได้อย่างมั่นคงสมบูรณ์แบบ
ติงเฉวียนชะงักงันไป คนที่กระดูกทั่วร่างถูกบดขยี้แหลกละเอียด ย่อมเป็นไปไม่ได้ที่จะลงสู่พื้นด้วยสองเท้า ยิ่งเป็นไปไม่ได้ที่จะยืนได้อย่างมั่นคงถึงเพียงนี้!
ทว่าสวีอิ่งกลับยืนได้อย่างมั่นคงถึงเพียงนี้จริงๆ!
แต่นี่คือวิชานัวนะ!
วิชานัวที่นัวซือเปิดขุมทรัพย์ลับในร่างกายมนุษย์ หยั่งรู้ฟ้าดินและธรรมชาติ ยกระดับตบะภายใน แล้วร่ายสำแดงออกมา!
เมื่อครู่เพียงเถาวัลย์เขียวเส้นเดียวของมัน ก็สามารถบิดรัดต้นไม้ใหญ่จนหักสะบั้นได้แล้ว!
สวีอิ่งจะทานทนการโจมตีนี้โดยไม่ตายได้อย่างไร?
ต่อให้เป็นเทพเจ้าที่หล่อหลอมด้วยเหล็กกล้า ก็ยังต้องถูกการโจมตีนี้ของมันฟาดจนพรุนเป็นตะแกรง บดขยี้จนแหลกเป็นโคลนตม!