0340

⬢⬢⬢

ตอนที่สามร้อยสามสิบเก้า สาวเจ้างามเพริศพริ้ง

“ไม่ เราถอนหมั้นกันไปแล้ว” หมิงจูส่ายหน้าแล้วกล่าวต่อ “ข้าจะไปโลกมนุษย์พร้อมกับคุณชายเซี่ยและคนอื่นๆ”

“ว่าอย่างไรนะ!” เย่ฝูอวี่ชะงักไปทันที เขามองเซี่ยหลิงอวิ่นด้วยความตกตะลึงคล้ายนึกอะไรบางอย่างออก เพลิงโทสะที่ยากจะเชื่อประทุขึ้น “ท่านพี่เซี่ย นี่หมายความว่าอย่างไร!?”

“ฮ่าๆๆ มีละครสนุกให้ดูแล้ว!” อาหมานตะโกนร้องอย่างตื่นเต้นพลางชูแขนสุดกระดาน เจ้าคนเจ้าชู้เอ๋ย คราวนี้เจ้าจะทำอย่างไร!

ยังไม่ทันที่เซี่ยหลิงอวิ่นจะได้กล่าวสิ่งใด ฉุนเอ๋อร์ก็ขมวดคิ้วเรียวพรางตวาดเสียงใส “คุณชายเย่ หมิงจูเป็นคนของคุณชายข้าแล้ว โปรดอย่าได้มารบกวนนางอีก!” หลิงลู่เอ๋อร์พยักหน้าเสริม “ใช่แล้ว พี่สาวหมิงจูจะไปกับพวกเรา”

“ไม่ให้ไป!!” สีหน้าของเย่ฝูอวี่เปลี่ยนไปฉับพลัน เดี๋ยวแดงเดี๋ยวเขียว เขาจ้องเซี่ยหลิงอวิ่นด้วยความเดือดดาล “หมิงจูคือคู่หมั้นของข้า เซี่ยหลิงอวิ่น เจ้าอาศัยจังหวะที่เราทะเลาะกันมาเสี้ยมสอนให้แตกแยก แย่งชิงคนรักของผู้อื่น ช่างต่ำช้านัก!”

ความแค้นฆ่าบิดาและความแค้นแย่งชิงคนรัก สิ่งเหล่านี้ล้วนเป็นศัตรูที่ไม่สามารถอยู่ร่วมโลกเดียวกันได้ เขาแทบจะพุ่งเข้าไปตะลุมบอนกับเซี่ยหลิงอวิ่น