เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
โดย หอสมุดโม่อวี่
⬢⬢⬢
ตอนที่ 229 ประมุขลัทธิ
ชายแดนหนานเจียงเป็นเทือกเขาป่าไม้อันไร้ที่สิ้นสุด เมื่อมองลงมาจากท้องฟ้า ขุนเขาคดเคี้ยวเลี้ยวลด พรรณไม้เขียวขจี นกสัตว์ร้องระงม ทั้งหมดนี้ล้วนปกคลุมอยู่ภายใต้ไอหมอกพิษและควันหนา
ในบรรดาขุนเขานั้น ณ จุดที่ติดกับหลิ่งหนานมีภูเขาใหญ่โตลูกหนึ่ง เรียกว่าภูเขาหลิงหมิง เป็นยอดเขาที่ตั้งของสำนักภูตวิญญาณผู้กุมอำนาจนำ
ภูเขานี้สูงชันยิ่ง บนเขามีป่าไม้อุดมสมบูรณ์ ส่วนที่ลาดไหล่เขาแห่งหนึ่งมีกลุ่มอาคารเรียงรายหนาแน่น ตำหนักศาลาและลานบ้านจัดวางอย่างเป็นระเบียบงดงาม ทิศใต้ตั้งไว้ด้วยซุ้มประตูเขาอันสูงตระหง่าน “ตำหนักชิงโยว”
เดิมทีสถานที่นี้เป็นแดนดินอันเงียบสงบ แม้ปราณภูตผีจะเข้มข้น แต่น้อยนักที่จะมีความขุ่นมัวของเหล่ามารชั่วร้าย ทว่าระยะหลังมานี้ ปราณอสูรบนเขากลับหนักหนาขึ้นทุกวัน หน้าซุ้มประตูเขาเต็มไปด้วยอสูรมารภูตผีมากมาย ราชันอสูรจากแปดทิศทั่วเขตชายแดนต่างนำสมุนบริวารติดตามมาตามคำเชิญ...
คฤหาสน์เซียนจอดเทียบอยู่ที่ภูเขาลูกเล็กข้างเคียง หลังจากออกมา เซี่ยหลิงอวิ่นก็ปล่อยโยวเหยาและโยวเหมี่ยวที่อยู่ในอ่างรวมสมบัติออกมา ภายใต้การนำทางของพวกนาง ทั้งห้าคนก็ได้มาถึงภูเขาหลิงหมิง