0229

⬢⬢⬢

ตอนที่ 228 ยอดอ่อนผลิใบ

เมื่อครู่เซี่ยหลิงอวิ่นถูกอาหมานเตะจนลอยละลิ่วตกลงมาหน้าผา แม้แรงเตะจะไม่ได้มากมายมหาศาลขนาดนั้น แต่เขากลับรู้สึกสนุกกับการทิ้งตัวลงมา จึงปล่อยตัวตามสบายโดยไม่ได้ใช้พลังอิทธิฤทธิ์ ร่วงหล่นลงมาตามแรงลมดั่งใบไม้ร่วง

แม้จะอยู่ที่ภูเขาห้านิ้วมาหลายวัน แต่เขาไม่เคยปีนขึ้นมาบนหน้าผาสูงชันหลายร้อยจั้งแห่งนี้มาก่อน ครั้งที่ผ่านมาก่อนหน้านี้ก็เพียงแค่บินผ่านไป แต่ทว่าคราวนี้ เมื่อมองผ่านทะเลเมฆที่พร่ามัว ทำให้เขาเหลือบไปเห็นระหว่างเถาวัลย์บนหน้าผาแห่งหนึ่ง ราวกับว่ามีถ้ำซ่อนตัวอยู่!

เขารีบหยุดร่างกายนิ่งทันที บินเข้าไปตรวจสอบดูพบว่าเป็นจริงดังคาด อีกทั้งยังนำอ่างรวมสมบัติออกมาตรวจสอบปราณวิญญาณภายใน ปรากฏว่ามีการตอบสนองอย่างรุนแรง เห็นได้ชัดว่านี่คือถ้ำซ่อนสมบัติ เขาจึงรีบบินกลับไปพร้อมกับตะโกนร้องด้วยความดีใจ

ในตอนนั้นเอง เขาพาหญิงสาวทั้งสองบินลงมาอีกครั้ง และลงจอดบนขอบหน้าผาปากถ้ำอย่างมั่นคง

“ที่นี่กลับมีถ้ำอยู่ด้วย...” อาหมานรู้สึกประหลาดใจไม่น้อย จ้องมองเข้าไปในความมืดมิดด้านในพลางขมวดคิ้วงามมุ่น แล้วถามขึ้นว่า “คงไม่จู่ๆ มีมนุษย์ยักษ์กั้นโผล่กระโดดออกมาหรอกนะ?”