เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
โดย หอสมุดโม่อวี่
⬢⬢⬢
ตอนที่ 201 การประชันในฝัน
“สามขุนเขาหอสิบสองกลางนทีเวิ้งว้าง มหาสมุทรวนรอบไร้เรือเทียบท่า!”
ทันทีที่เซียนหญิงทอดถ้อยกวีเสียงใสกังวาน ฉากความฝันก็พลันแปรเปลี่ยน จากห้องหับวิจิตรในตำหนักเซียนเมื่อครู่ ชั่วพริบตาเซี่ยหลิงอวิ่นก็พบตนเองอยู่กลางมหาสมุทรสุดลูกหูลูกตา เขายืนตระหง่านอยู่ที่หัวเรือตึก มองไปยังหมอกทะเลเลือนรางเบื้องหน้า เห็นขุนเขาเซียนสามยอดตั้งตระหง่านอยู่รำไร—
ทว่ายามเรือรุดหน้าไปหนึ่งวา ขุนเขาทั้งสามก็เลื่อนห่างออกไปหนึ่งวาเช่นกัน รักษาไว้ซึ่งระยะห่างที่เกินเอื้อมถึงอยู่ตลอดกาล ไม่สามารถบรรลุถึง สร้างความโศกเศร้าอาลัยยิ่งนัก
นี่คือโลกแห่งบทกวีที่นางสร้างขึ้น นางอาศัยพลังแห่งแสงเทพสร้างชั้นความฝันครอบทับลงไปอีกชั้นในความฝันนี้ ทำให้คนในฝันต้องฝันซ้อนฝัน เปรียบประหนึ่งดวงจันทร์หทัยที่ถูกเมฆาบดบังอยู่แล้ว ยังต้องมีหมอกมัวมาปกคลุมซ้ำซ้อนภายใน จนก่อเกิดเป็นความฝันซ้อนฝัน!
อย่างไรเสียเขาก็อยู่ในฝันของผู้อื่น อีกทั้งตบะของหญิงสาวผู้นี้ก็ไม่ต่ำเตี้ยเรี่ยดิน ยามที่เซี่ยหลิงอวิ่นตั้งสติได้ เขาก็พลาดจมลงสู่ฝันนั้นเสียแล้ว!
ในคัมภีร์จวงจื่อ บทฉีอู้หลุนกล่าวไว้ว่า “ขณะกำลังฝัน ไม่รู้ว่าตนกำลังฝัน ในฝันยังไปขอคำทำนายถึงความฝันนั้น พอตื่นขึ้นมาถึงได้รู้ว่าทั้งหมดล้วนเป็นฝัน”