เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
โดย หอสมุดโม่อวี่
⬢⬢⬢
ตอนที่ 200 แดนเซียนในสุสาน
แสงยามเช้าเริ่มสลัวลง เซี่ยหลิงอวิ่นและอาหมานติดตามท่านนักพรตตัวเหวินเดินเข้าไปในตำหนักใต้พิภพของสุสานโบราณ แสงที่อยู่เบื้องหน้ายิ่งลึกเข้าไปยิ่งมัวซัว เลือนรางจนมองเห็นเป็นทางเดินหินที่ไม่กว้างไม่แคบแห่งหนึ่ง ซึ่งล้วนสร้างขึ้นจากก้อนหินขนาดใหญ่ยักษ์ ทั้งสองข้างของผนังหินจะมีโคมผีสีเขียวหม่นแขวนไว้เป็นระยะ เปลวไฟในโคมสั่นไหวไปมา
ทว่าคนทั้งสามเดินไปได้เพียงสิบกว่าก้าว ก็ได้เกิดเรื่องประหลาดขึ้นประการหนึ่ง นั่นคือไม่พบเห็นผู้คนที่เข้าไปก่อนหน้าแล้ว!
ทั้งที่ก่อนหน้านี้ไม่นานมีกลุ่มคนที่ประกอบด้วยคนห้าหกคนอยู่เบื้องหน้าพวกเขาแท้ ๆ เพียงครู่เดียวเท่านั้น เหตุใดถึงหายไปได้เล่า? อีกทั้งยังไม่ได้ยินเสียงใด ๆ เลยแม้แต่น้อย
“มีสหายร่วมมรรคาอยู่ข้างหน้าหรือไม่? หากได้ยินเสียงโปรดขานรับด้วย!” เซี่ยหลิงอวิ่นตะโกนบอกไปยังส่วนลึกของทางเดินหิน แต่ก็ไม่มีผู้ใดขานตอบ แม้แต่เสียงสะท้อนก็ไม่มี
“ในตำหนักใต้พิภพแห่งนี้เกรงว่าจะมีค่ายกลที่ยังไม่เสื่อมสภาพซ้อนทับกันอยู่หลายชั้น อีกทั้งยังมีกับดัก ‘ค่ายกลย่นพสุธา’ ที่ประตูทางเข้า พวกเราต่างตกหลุมพรางเข้าแล้ว” ท่านนักพรตตัวเหวินขมวดคิ้วชราอย่างหนัก น้ำเสียงเต็มไปด้วยความกังวลขณะคาดเดาความจริง “ด้วยเหตุนี้ เกรงว่าหากต้องการจะหวนกลับทางเดิม ก็เป็นเรื่องที่เป็นไปไม่ได้เสียแล้ว”