0168

⬢⬢⬢

ตอนที่ 167 หนุ่มน้อยรอยแผลเป็น

ห่างจากทิศตะวันตกของเมืองเหลยโจวออกไปห้าร้อยลี้ คือผืนป่าดิบชื้นที่เต็มไปด้วยทัศนวิสัยอันมืดมัวและชั่วร้าย ภายในนั้นมียอดเขาใหญ่อยู่ลูกหนึ่งที่มีปราณหยินหนาแน่นและอสูรร้ายเพ่นพ่านไปทั่ว หมู่บ้านไม้และเรือนจำนวนมากมายถูกสร้างขึ้นบนไหล่เขาจนมองดูสุดลูกหูลูกตา เสียงหัวเราะประหลาดและเสียงร้องโหยหวนดังแว่วมาเป็นระยะ ฝูงกาไม่กล้าหยุดพัก นกสัตว์ป่าไม่กล้าอาศัย ที่นี่คือภูเขาอสนีทมิฬ

ในวันนี้ บนเขามีแขกเหรื่อมาเยือนหลายคน ผู้นำกลุ่มคือชายวัยกลางคนที่มีเส้นเลือดปูดโปนเต็มใบหน้าและส่งกลิ่นเหม็นเน่าเสมือนศพ เขาคือจักรพรรดิศพอสูรเฒ่า

และพวกเขาได้นำข่าวสารใหม่บางอย่างมามอบให้กับมหาอริยะอสนีทมิฬผู้เป็นเจ้าค่าย

“คำพูดของพวกเจ้าเป็นความจริงหรือ!?”

ภายในโถงเจ้าค่ายที่โอ่อ่ากว้างขวาง จู่ ๆ ก็มีเสียงตะคอกกราดเกรี้ยวประหนึ่งสายฟ้าฟาดดังขึ้น เสียงนั้นดังมากจนทำให้กระเบื้องบนหลังคาถึงกับสั่นสะเทือนเล็กน้อย