0128

⬢⬢⬢

ตอนที่ 127 การเจียระไนสมบัติ

สิ่งแรกที่นำมาตรวจสอบคือศิลาจารึกลึกลับแผ่นนั้น แม้ว่ามันจะใหญ่กว่าอ่างรวมสมบัติมาก แต่เมื่อวางทับลงไปบนอ่างมันกลับมั่นคงเป็นอย่างดี

เพียงแต่เมื่อประกายแห่งการพิสูจน์สมบัติวาบผ่าน อ่างรวมสมบัติกลับไม่แสดงภาพฉายข้อมูลออกมาเช่นเคย ราวกับไม่มีสิ่งใดเกิดขึ้น...

“นี่หมายความว่าอย่างไร?” เซี่ยหลิงอวิ่นมองไปทางอาหมานด้วยความสงสัย

อาหมานกวาดสายตามองสองสามครั้งแล้วส่ายหน้า “ข้าก็ไม่รู้เหมือนกัน อาจารย์ของเจ้าไม่เคยสั่งสอนถึงสถานการณ์เช่นนี้มาก่อน... หรือว่ามันจะเป็นเพียงก้อนหินแตกๆ ธรรมดาก้อนหนึ่งจริงๆ?”

เซี่ยหลิงอวิ่นครุ่นคิด “ไม่น่าใช่ น่าจะเป็นเพราะระดับความสามารถของอ่างรวมสมบัติในตอนนี้ ยังไม่สามารถตรวจสอบมันออกมาได้”

ฉุนเอ๋อร์ขมวดคิ้วก้มตัวลงไปใกล้หน้าศิลาจารึก เมื่อมองดูแล้วก็อุทานด้วยความตกใจ “คุณชาย บนศิลาจารึกดูเหมือนจะมีตัวอักษรจารึกเพิ่มขึ้นมาเจ้าค่ะ!”

ทั้งสองคนได้ยินดังนั้นจึงรีบก้มลงไปดู ปรากฏว่าบนด้านหนึ่งของศิลาจารึกมีตัวอักษรที่เกิดจากการควบแน่นของปราณวิญญาณปรากฏขึ้นมาลางๆ ทว่าตัวอักษรเหล่านั้นกลับพร่าเลือนจนกลายเป็นกลุ่มก้อน ทั้งปรากฏและเลือนหาย มองดูไม่ชัดเจน

เนื้อหาบนศิลาจารึกนั้นคือสิ่งใด? ตำราโอสถ? วรยุทธ์? บทกวี? สิ่งเดียวที่ยืนยันได้คือ มันคือสาเหตุที่ทำให้อ่างรวมสมบัติให้ความสำคัญกับศิลาแผ่นนี้มากขนาดนั้น