0125

⬢⬢⬢

ตอนที่ 124 กลอุบายอันแยบยล

“หนึ่งหมื่นตำลึง!”

อาหมานจู่ ๆ ก็ลุกขึ้นตะโกนสุดเสียง ผู้คนรอบข้างต่างหันมามองเป็นตาเดียว ส่วนใหญ่เต็มไปด้วยความประหลาดใจ โดยเฉพาะผู้ที่เคยพบเห็นทั้งสามคนเมื่อวันก่อนและกลุ่มคนของตระกูลกงซุน ต่างพากันตะลึงงันไปตามกัน นางเสียสติไปแล้วหรือ?

เงินหนึ่งหมื่นตำลึงไม่ได้สูงจนน่าเหลือเชื่อ แต่ผู้ตัดสินใจขานราคากลับเป็นพวกเขานี่สิ! พวกไส้แห้งที่ไม่มีแม้แต่หยกห้อยเอวสักชิ้น อย่าว่าแต่หนึ่งพันตำลึงเลย แค่สิบตำลึงจะมีหรือเปล่าก็ไม่รู้! หรือว่าแกล้งปั่นราคาเล่น? อยากเล่นสนุกงั้นหรือ?

“เจ้าจงนั่งลงเดี๋ยวนี้...” เซี่ยหลิงอวิ่นรีบดึงนางลงมาพลางกล่าวอย่างหงุดหงิด “เราจะซื้อเตาหยกนั่นไปทำไม! เจ้าหลอมโอสถเป็นหรืออย่างไร?”

“นั่นเป็นส่วนของข้า เจ้าไม่ต้องมายุ่ง” อาหมานมุบมิบตอบขณะหาวหวอด พลางตบปากเบา ๆ นางต้องการให้พวกตาสุนัขเหล่านี้เห็นว่าพวกเราก็มีเงินเหมือนกัน!

ก่อนหน้านี้ตัวนางเองเคยพูดว่าเงินสามหมื่นตำลึงนั้นให้แบ่งเป็นสามส่วน คนละหนึ่งส่วน เซี่ยหลิงอวิ่นไม่ได้ยอมรับเรื่องนั้น ครั้นเห็นเขาสีหน้าเริ่มถมึงทึง นางจึงพูดออดอ้อนเสียงหวาน “ข้าเพียงแค่ตะโกนเล่นให้สนุกเท่านั้น อีกอย่างเตาหยกนั่นย่อมมีมูลค่าเกินหนึ่งหมื่นตำลึงแน่นอน” ฉุนเอ๋อร์ก็พยักหน้าตาม “คุณชาย หากนำไปที่จินหลิง แม้แต่สองหมื่นตำลึงก็ยังมีคนต้องการ...”