0114

⬢⬢⬢

ตอนที่ 113 มรรคเซียนเทพแห่งเร้นลับสูงสุด

เจิง เจิง เจิง เจิงเจิงเจิง!

“หยุด หยุด หยุด!” เซี่ยหลิงอวิ่นตะโกนบอก เสียงดนตรีที่เร้าใจและฮึกเหิมถูกขัดจังหวะลงทันที เขาประสานมือคารวะชายชราประหลาดในชุดเทพโชคลาภผู้มีสีหน้าฉงนแล้วกล่าวว่า “ท่านนักพรต พวกเราไม่มีเจตนาจะลงมือกับผู้ใดโดยไร้เหตุผล เพียงแค่บังเอิญเดินทางผ่าน อยากจะข้ามผ่านไปเท่านั้น”

ชายชราประหลาดพยักหน้าอย่างจริงจัง “หากพวกเจ้าอยากข้ามผ่านไป ก็ต้องเอาชนะข้าให้ได้ นี่คือลิขิตแห่งโชคชะตา ข้ารอพวกเจ้านานแล้ว เหล่าผู้บำเพ็ญเซียน มาเริ่มการต่อสู้กันเถิด!”

เสียงดนตรีเจิงเจิงที่ฮึกเหิมดังขึ้นอีกครั้ง ชายชราประหลาดชูสองมือขึ้นในท่าพญาปักษาคลี่ปีกร้องตะโกนว่า “ออกกระบวนท่ามาเถิด!!”

“มาเจอคนบ้าเข้าแล้ว……” อาหมานพูดไม่ออก ฉุนเอ๋อร์ขมวดคิ้วถามว่า “คุณชาย จะทำอย่างไรดีเจ้าคะ” เซี่ยหลิงอวิ่นกล่าวอย่างจนใจ “พวกเราเดินอ้อมผ่านป่าเขาด้านข้างไปกันเถิด”

ทั้งสามกำลังจะหันหลังเดินจากไป อย่างไรเสียสองข้างของบันไดศิลาก็เป็นป่าไม้ การเดินอ้อมไม่มีอะไรยากลำบาก

“อ้อมไม่ได้!” ชายชราประหลาดรีบร้องห้ามทั้งสามคนไว้และกล่าวอย่างเคร่งขรึมว่า “นี่ผิดกฎ พวกเจ้ากระตุ้นข้าแล้ว จะเดินอ้อมไม่ได้”