เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
โดย หอสมุดโม่อวี่
⬢⬢⬢
ตอนที่ 111 เคล็ดวิชาพยัคฆ์สุรา
“《วรยุทธ์พยัคฆ์สุรา》! ไม่น่าเชื่อ... 《วรยุทธ์พยัคฆ์สุรา》มีอยู่จริง!!”
เสียงกรีดร้องของอาหมานทำเอาทั้งสองต้องรีบปิดหู่ ทันใดนั้นเห็นนางคว้าคัมภีร์ม้วนหนึ่งกระโดดตัวลอยขึ้น คัมภีร์ม้วนนั้นดูเก่าแก่โบราณยิ่งนัก ทำจากหนังสัตว์เป็นตัวม้วน กระดูกสัตว์เป็นแกน บนนั้นมีรอยด่างดวงราวกับรอยเลือดและคราบสุรา แผ่กลิ่นอายดิบเถื่อนสายหนึ่งออกมาโดยธรรมชาติ
ฉุนเอ๋อร์เมื่อครู่เห็นคำว่าพยัคฆ์สุราก็ไม่ได้เปิดดู เซี่ยหลิงอวิ่นยิ่งสงสัยใคร่รู้ “เจ้าเคยได้ยินชื่อเคล็ดวิชานี้หรือ?”
“แน่นอนสิ นี่คือยอดวรยุทธ์สูงสุดของเผ่าราชันพยัคฆ์เรา!” อาหมานอุทานไม่หยุด นางยังคงจมอยู่ในความตกตะลึงอย่างหนัก “ข้าได้ยินบิดาและพี่ชายพูดถึง 《วรยุทธ์พยัคฆ์สุรา》 มาตั้งแต่เด็ก พลังของมันอนันต์มหาศาล สามารถแสดงอานุภาพที่แท้จริงของสุราออกมาได้! แต่ไม่รู้เกิดอะไรขึ้น ผ่านมานับล้านปีในเผ่าเรากลับไม่มีมันหลงเหลือ มันกลายเป็นเพียงตำนาน ไม่นึกเลยว่าที่นี่จะมีมันอยู่...”
“เผ่าราชันพยัคฆ์เรามีเจตนาดี เพื่อกระตุ้นศักยภาพของผู้คนจึงได้ประดิษฐ์สุราขึ้นมา ผลสุดท้ายมาจนถึงปัจจุบัน ผู้คนนอกจากจะดื่มเพื่อความเมามายแล้ว ก็ไม่รู้อะไรเลย”