0111

⬢⬢⬢

ตอนที่ 110 วิชาหมอกน้ำค้างหิมะเมฆา

เพียงเห็นฉุนเอ๋อร์สองมือโอบกอดม้วนคัมภีร์โบราณม้วนหนึ่ง ไม่เหมือนกับม้วนคัมภีร์อื่นที่ฝุ่นเกาะจนเหลืองซีด ม้วนหนังสือนี้ขาวสะอาดแกนหยกใสกระจ่าง แผ่รัศมีกลิ่นอายลึกลับที่ดูเก่าแก่สง่างามอย่างประหลาด ราวกับเป็นสาวงามที่หลับใหลมานานนับพันปี

อาหมานยังไม่เคยเห็นมันมาก่อน จึงอุทานออกมาทันทีแล้วยื่นมือไปหยิบ “นี่คืออะไร?”

“วิชาฝานหมอกเหิน น้ำค้างแข็งโปรย หิมะร่วง เมฆาจม” ฉุนเอ๋อร์หลบหลีกคมเล็บมารของนางไปมา กอดม้วนคัมภีร์ไว้แน่นและรีบร้อนขึ้นมา “วิชานี้เหมาะกับข้าเรียนที่สุด พี่สาวอาหมาน ท่านอย่าแย่งข้าเลยนะ...”

เซี่ยหลิงอวิ่นอดจะรู้สึกอยากรู้อยากเห็นไม่ได้ ก่อนหน้านี้เขาเห็นก้นตู้แล้วถูกตากับ《พระสูตรเทพภูผา》จึงไม่ได้ดูเล่มอื่น ไม่รู้ว่ามันเป็นวิชาเช่นไร แต่ด้วยนิสัยอ่อนโยนของฉุนเอ๋อร์ เหตุใดนางถึงได้หวงแหนปานนี้?