0107

⬢⬢⬢

ตอนที่ 106 พิชิตพยศ

ใต้แสงจันทร์ยามค่ำคืน คฤหาสน์เซียนค่อย ๆ เคลื่อนบินมุ่งหน้าสู่เทือกเขาผีทางทิศใต้

ในป่าสวนท้อที่รกรุงรังอยู่เดิมกลับมีหลุมดินขนาดใหญ่เพิ่มขึ้นมาอีกหนึ่งหลุม นั่นเป็นหลุมที่เกิดจากมนุษย์ยักษ์กั้นกระโดดลงมากระแทกพื้น แต่ถึงอย่างไรก็ถือว่าลงจอดได้อย่างปลอดภัย หลังจากช่วยมนุษย์ยักษ์ชราออกมาได้สำเร็จก็จากไปอย่างรวดเร็ว

เซี่ยหลิงอวิ่นร่อนลงสู่พื้นดินอย่างรวดเร็ว เขากระอักแก่นโอสถวัวซื่อออกมาด้วยความลำบาก ผ่านศึกครั้งนี้ไป ปราณโอสถเหลืออยู่เพียงครั้งเดียวเท่านั้น ถึงคราวคับขันที่สุดจริง ๆ ถึงจะใช้อีกไม่ได้แล้ว

“คุณชาย!” เมื่อได้ยินเสียงหัวเราะอันสดใสก็เห็นฉุนเอ๋อร์กำลังวิ่งตรงมาจากทางแท่งพิธี อาหมานเดินสะโหลสะเหลตามหลังมาอย่างเกียจคร้าน นางทำปากยื่นฮัมเพลงเบา ๆ แต่เท้ากลับเตะสูงเป็นพิเศษ

เมื่อเห็นท่าทางที่ทั้งยั่วยวนและเสแสร้งแกล้งทำของนาง คำด่าที่เซี่ยหลิงอวิ่นเตรียมไว้นานแสนนานกลับด่าไม่ออก เสือสาวตัวนี้เป็นเสือที่ดีตัวหนึ่งแท้ ๆ ไฉนต้องทำตัวเป็นเสือร้ายกันเล่า! เขาได้แต่หัวเราะด่าว่า “มาสายขนาดนี้ เจ้าบ้าไปแล้วหรือไร!”