0106

⬢⬢⬢

ตอนที่ 106 ใบหน้ายิ้มกุมาร

“พี่อาหมาน พี่อาหมาน!!”

ดวงจันทร์เต็มดวงสั่นไหวอยู่บนผืนน้ำแม่น้ำกั้นเจียงที่ไหลเชี่ยว ที่ริมฝั่งแม่น้ำมีเสียงตะโกนเรียกดังขึ้นเป็นระยะ ฉุนเอ๋อร์กำลังออกตามหาอาหมานที่ควรจะปรากฏตัวขึ้น ที่ทางฝั่งค่ายพักแรมยามนี้กลายเป็นสมรภูมิรบไปแล้ว นางหาทั่วทั้งริมฝั่งแม่น้ำ ทางลาดเขา และพื้นที่โล่งแจ้งโดยรอบมานานแล้ว แต่ก็หาไม่เจอ!

ทุกชั่วลมหายใจที่ผ่านไป ในใจนางราวกับมีก้อนหินหนักอึ้งกดทับอยู่ นางขมวดคิ้วเรียวงามแน่นจนแทบหายใจไม่ออก คนไปไหน!? อยู่ที่ใดกันแน่!?

ความคิดอันน่าสะพรึงกลัวนั้นโผล่แวบขึ้นมาอีกครั้ง หรือว่าพี่อาหมานไม่ได้มา... แล้วขับคฤหาสน์เซียนหนีไปแล้ว? ไม่มีทาง... อย่าเชียวนะ...

ทันใดนั้นเหนือน่านฟ้าค่ายพักแรมได้ปรากฏเทพเงาสองตนขึ้น แต่เพียงไม่นานเทพกวนตี้ก็พ่ายแพ้ถอยร่น ฉุนเอ๋อร์ขยำชายเสื้อแล้วกระทืบเท้า ใบหน้าเต็มไปด้วยความสับสนและร้อนใจ...

ในตอนนั้นเอง นางก็ได้ยินเสียงคำรามอย่างสั่นเครือและตื่นเต้นอย่างที่สุดของมนุษย์ยักษ์กั้นสองตนนั้น—