เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
โดย หอสมุดโม่อวี่
⬢⬢⬢
ตอนที่ 97 เทือกเขาผี
“จี่ก้า——”
ฝูงนกกาบินแตกตื่นขึ้นจากราวป่าลึกในหุบเขาอย่างกะทันหัน พุ่งทะยานสู่ท้องฟ้ามืดมิดที่ถูกเงาไม้บดบังทับถม ใบไม้ร่วงหล่นลงมาเป็นระลอกตามสายลมฤดูหนาวอันเย็นเยือกที่พัดกรูเกรียว
ที่นี่คือเขตห่างจากทิศใต้ของเมืองก้านโจวหลายร้อยลี้ เข้าสู่ป่าดงดิบที่ยังมิได้รับการบุกเบิก ในช่วงเวลาหลายล้านปีที่ผ่านมา แทบไม่มีใครย่างกรายเข้ามา จึงยังคงทิ้งร่องรอยของสิ่งมีชีวิตยุคบรรพกาล ตลอดจนภูตผีปีศาจประหลาดพิสดารเอาไว้
ดังนั้นที่นี่จึงถือเป็นแดนอันตรายโดยแท้ ชาวบ้านทางตอนใต้ของเมืองก้านโจวมีคำกล่าวว่า “สิบลี้เทือกเขาผีคร่าชีวิต” เข้าไปสิบลี้ต้องถึงฆาต นอกเสียจากจะมีนักพรตเข้ามาสำรวจป่าเป็นครั้งคราว อย่าว่าแต่ชาวบ้านเลย แม้แต่คนตัดฟืนก็ไม่กล้าก้าวเท้าเข้าสู่ “เทือกเขาผี” แม้เพียงครึ่งก้าว
ท่ามกลางแมกไม้ใหญ่และพงหญ้ารกชัฏ แม้แต่ทางเดินเล็กๆ อันขรุขระก็ไม่มี คณะคนสิบกว่าชีวิตค่อยๆ บุกเบิกทางเดินไปข้างหน้า
คนที่อยู่หน้าสุดคือกลุ่มศิษย์นิกายหลงหู่ของจางเฉิงจง ตามด้วยคณะของฟางเฉิงเย่ และหลิวจื่ออวี้กับเซี่ยหลิงอวิ่นตามลำดับ