เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
โดย หอสมุดโม่อวี่
⬢⬢⬢
ตอนที่ 96 หนึ่งถังน้ำ
ค่ายพักแรมของนิกายเต๋าที่ใช้ล่ามนุษย์ยักษ์กั้นตั้งอยู่ในป่าทางทิศใต้ของเมืองก้านโจว บนเนินเขาแห่งหนึ่งใกล้แม่น้ำก้านเจียง มีการกางเต็นท์หลายหลัง บนกระโจมเต็มไปด้วยอักขระยันต์อาคม ผืนผ้าเหลืองที่ลงอาคมโบกสะบัดอยู่บนยอดกระโจม โดยรอบมีธงอาคมโบกไสวไปมา ภาพธงมรรคอาจารย์สวรรค์ลวดลายไท่จี๋ หงส์มังกร และเมฆมงคลปรากฏให้เห็นได้ทั่วไป ทว่ากลับยากจะพบธงที่มีอักษร “ความบริสุทธิ์และกตัญญู (จิ้งหมิงจงเซี่ยว)”
ท่ามกลางแนวป่า เงาร่างไหวระริกดูพร่าเลือน เลือนรางทว่ามองเห็นเงาร่างสีดำมหึมาหนึ่งอยู่ในส่วนลึกของค่าย ทั้งยังได้ยินเสียงคำรามต่ำลึกดังกังวานเป็นระยะ ซึ่งควรจะเป็นเสียงที่มนุษย์ยักษ์กั้นส่งออกมาอย่างแน่นอน
“เป็นเรื่องจริงสินะ!” ทุกคนสบตากัน ความรู้สึกตื่นเต้นพุ่งพล่านขึ้นมาทันที ฝีเท้าที่มุ่งหน้าไปยังค่ายพักแรมจึงเร่งเร็วขึ้นกว่าเดิม
เวลานี้ในค่ายมีคนอยู่ไม่มากนัก มีทั้งศิษย์จากนิกายหลงหู่และตำหนักเสาเหล็ก แต่หัวหน้าระดับแกนนำอย่างจางเฉิงจงได้ละค่ายเข้าป่าไปนานแล้ว คล้ายกับว่าต้องการติดตามร่องรอยของยักษ์ตัวอื่นต่อ ที่แท้ไม่ได้มีเพียงตัวเดียว อาศัยจังหวะที่พวกมันยังไม่ละทิ้งมนุษย์ยักษ์ตัวนี้ จึงต้องเร่งขยายผลติดตามมิให้หยุดหย่อน มิฉะนั้นหากถูกพวกมันหนีหายเข้าไปในป่าลึก หรือแม้แต่เขตหลิ่งหนาน ก็คงยากจะติดตามหาได้อีก