0071

⬢⬢⬢

ตอนที่ 71 สนองคุณด้วยความตรง!

⬢⬢⬢

ตอนที่ 71 สนองคุณด้วยความตรง!

รุ่งเช้าวันนั้น หลี่ซิวปินและคณะเตรียมตัวออกเดินทางกลับเมืองหลวง

สายลมหนาวเย็นยะเยือกของฤดูใบไม้ร่วงรพัดปกคลุมทั่วผืนฟ้าแผ่นดิน ใบไม้ร่วงหล่นโปรยปรายบนถนนสายหลักนอกเมือง พลิ้วไหวไปพร้อมกับฝุ่นควันที่โขกมาตามจังหวะกีบม้า ทันใดนั้นม้าทั้งหกตัวก็ค่อย ๆ หยุดลง

หลี่ซิวปินเหลียวหลังมองเมืองจินหลิงอันรุ่งเรืองที่ค่อย ๆ ห่างไกลออกไป พลางนึกถึงช่วงเวลาที่อยู่ในต่างถิ่นนี้ เพียงเพราะคนผู้หนึ่ง เขาจึงต้องประสบพบกับความพ่ายแพ้และถูกหยามเกียรติครั้งแล้วครั้งเล่า แผ่นหลังยังคงปวดแปลบเป็นระลอก ความเคียดแค้นประดังทะลักล้นจนขอบตาแทบฉีก สบถคำสาบานพร้อมขบเขี้ยวเคี้ยวฟันว่า “เซี่ยหลิงอวิ่น ข้าจำเจ้าได้แล้ว สักวันหนึ่งข้าจะเชือดเฉินเจ้าด้วยมือของข้าเอง”

บ่าวรับใช้ทั้งห้าต่างไม่กล้าพูดจาพล่อย เพราะระยะนี้อารมณ์ของนายน้อยยิ่งแปรปรวนดุร้าย ไม่ว่าพูดสิ่งใดล้วนอาจนำมาซึ่งการทุบตีด่าทอ

“ฮึ้ย!” หลี่ซิวปินส่งเสียงร้อง คณะทั้งหมดจึงเร่งม้าควบทะยานไปยังเมืองหลวงทางทิศตะวันตก——

ในขณะเดียวกัน บนเขาเยี่ยเฉิงก็มีเสียง “ฮั่วฮั่วติงติง” ของการลับอาวุธเหล็กดังก้องขึ้น ไม่ช้าไม่เร็ว จังหวะมั่นคงดูเป็นธรรมชาติ ราวกับเสียงน้ำพุไหลริน