เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
โดย หอสมุดโม่อวี่
⬢⬢⬢
ตอนที่ 69 เมื่อผู้คนแบกหนามมาขอขมา
“ฮ่าฮ่าฮ่า!”
ภายในศาลาเชิญจันทร์ของหอเมามายเซียนเต็มไปด้วยเสียงหัวเราะและเสียงพูดคุยคึกคัก หลี่ซิวปินเป็นเจ้าภาพเลี้ยงสุราและรื่นเริงกับว่านจวิ้นเฟย กัวเติงเกา และคนอื่นๆ อีกหลายคน แม้บาดแผลจากการประลองเชิงปัญญาจะยังไม่หายดีนัก แต่เรื่องที่พวกโจรเวทมนตร์ก่อเหตุวางเพลิงเมื่อเร็วๆ นี้ ทำให้พวกเขารู้สึกว่าเอาคืนได้ทั้งหมดแล้ว ยิ่งนึกถึงสภาพที่เซี่ยเค่อและพรรคพวกต้องกินแห้วก็ยิ่งรู้สึกสะใจเหลือคณานับ
ในระหว่างที่ชนแก้วกันอย่างสนุกสนาน หลี่ซิวปินหัวเราะร่ากล่าวว่า “นี่แหละที่เรียกว่าผลกรรม ตามปกติแล้วตำหนักเฉาเทียนทำเรื่องชั่วช้าไว้มาก การจะถูกโจรเวทมนตร์พวกนั้นแก้แค้นก็ไม่ใช่เรื่องแปลก หมากัดหมานับว่าสะใจยิ่งนัก หึหึ”
“ได้ยินมาว่าตอนพวกเขาสองศิษย์อาจารย์ร่วมมือกันใช้ค่ายกลดึงน้ำเรียกทหารนั่น ตอนแรกก็น่าเกรงขามอยู่หรอก แต่ตอนนี้บาดเจ็บกันไปกี่คนแล้ว ขนาดตาเฒ่าหนานหยางยังเกือบเอาชีวิตไม่รอด” “น่าเสียดายที่ยังไม่ตายสักคน แถมยังไม่ได้เผาใครให้ตายตกไปเลยด้วย”