0058

⬢⬢⬢

ตอนที่ 58 คุณธรรมสูงเสียดฟ้า

เซี่ยหลิงอวิ่นจะใช้บทกวีของตนเองงั้นหรือ?

ผู้คนทั้งลานประลองอดไม่ได้ที่จะเกิดความสงสัย เขาจะมีความสามารถในการแต่งบทกวีใดกัน ถึงกล้าคุยโวว่าตนเองมีพรสวรรค์สูงส่งถึงหนึ่งโต่ว!?

“ศิษย์พี่จะใช้เพลงพื้นบ้านของข้าแล้ว!” เหิงเป่าตื่นเต้นยิ่งขึ้นในทันที อาจารย์อาหวานคงหัวเราะร่า “เป็นกงอั้นที่ข้าฝึกฝนเป็นประจำต่างหาก!” ฉางเซิงพึมพำ “เป็นคำติดปากของข้าต่างหาก” ฉุนเอ๋อร์ครุ่นคิดอย่างกังขา “หรือจะเป็น ‘คุณชายเซี่ยโฮมโฮมโฮม อัดมารกระทิงจนร้องมอมอมอ’ จริงๆ?”……

หลี่ซิวปินและเจียงอี้จวิ้นแอบดีใจกันยกใหญ่ โอกาสที่จะพลิกสถานการณ์กลับมาอีกครั้งใกล้เข้ามาถึงแล้ว!

“บทกวีม้าขาว” และ “บทกวีเทพธิดาแห่งแม่น้ำลั่ว” ล้วนเป็นบทเพลงอมตะแห่งยุคสมัย ไม่ต้องพูดถึงว่าตัวเซี่ยเค่อเองจะบรรลุไปถึงขั้นไหน เพียงแค่ร่ายบทกวีเลื่องชื่อออกมา ผู้ชมและชาวบ้านย่อมง่ายที่จะยอมรับและเกิดความสะเทือนใจ

แต่เมื่อเขานำบทกวีที่ตนแต่งเองออกมา ระดับความสูงส่งเป็นเรื่องหนึ่ง แต่ชาวบ้านจะชอบหรือไม่และจะเข้าใจหรือไม่นั้นเป็นอีกเรื่อง เมื่อถึงเวลานั้นพวกเขาจะถือโอกาสชิงพลังเสริมจากเทพกลับมาด้วยบทกวีเลื่องชื่อ แล้วเขาจะเอาอะไรมาชนะ?

เซี่ยหลิงอวิ่นติดกับแล้ว! ทั้งสองคนยิ่งยินดีปรีดา