0046

⬢⬢⬢

ตอนที่ 46 สรรพสิ่งใต้หล้ารวมเป็นกายเดียวกับข้า

“จงรับกระบองข้า!”

วานรแห่งจิตใช้โซ่เหล็กมัดเขาไว้จนแน่นหนา ทั้งยังตะโกนโหวกเหวกพร้อมกับตวัดกระบองเหล็กหมุนวนไปมา ฟาดฟันใส่เซี่ยหลิงอวิ่นไม่หยุดยั้งพลางหัวเราะเยาะเย้ย “ข้านี่แหละคือเซี่ยหลิงอวิ่น ฮ่าฮ่าฮ่าฮ่าฮ่า—”

เซี่ยหลิงอวิ่นรวบรวมสมาธิปรับลมหายใจเพื่อประคองจิตของตน ในสายตาผู้อื่นเบื้องหน้าเขานั้นว่างเปล่า ไม่มีสิ่งใดอยู่เลย แต่สำหรับเขานั้น หากปล่อยให้วานรแห่งจิตตัวนี้เติบโตต่อไป เขาคงถูกตีจน “สามวิญญาณเจ็ดจิตวิญญาณแตกร้าย” อาจกลายเป็นคนเสียสติ หรือนิสัยใจคอเปลี่ยนไปจนกลายเป็นคนอื่นโดยสิ้นเชิง ขณะนี้เขาเข้าใจอย่างแท้จริงว่าเหตุใดจึงกล่าวว่าบำเพ็ญมรรคต้องมี “ทรัพย์ธรรมสหายถิ่น” ในช่วงจังหวะที่อาจเกิดธาตุไฟเข้าแทรกได้ทุกเมื่อเช่นนี้ ความสำคัญของสหายธรรม คู่บำเพ็ญ และอาจารย์จึงปรากฏขึ้นมาอย่างเด่นชัด

ถึงตอนนี้เขาเพิ่งเข้าใจอย่างถ่องแท้ว่าเหตุใดการบำเพ็ญมรรคจึงต้องอาศัย “ทรัพย์ ธรรม สหาย ถิ่น” ในยามที่ตกอยู่ในสภาวะเสี่ยงต่อการธาตุไฟเข้าแทรกตลอดเวลาเช่นนี้ ความสำคัญของสหายร่วมมรรคา กัลยาณมิตร และอาจารย์จึงปรากฏชัดออกมา