0041

⬢⬢⬢

ตอนที่ 41 การสั่นสะเทือนไปทั่วจินหลิง

เมื่อได้ยินเสียงกรีดร้องนั้น ทุกคนต่างรู้สึกเจ็บแก้วหู เซี่ยหลิงอวิ่นคาดการณ์ไว้นานแล้วจึงยกมือปิดหูไว้ ก่อนจะประคองอาจารย์อาเชียนกงที่ล้มพับหมดสติลงไปตรง ๆ แล้วเตือนว่า “อาจารย์อา ท่านลองดูสิว่านั่นคือสิ่งใด?”

“อืม?” อาจารย์อาเชียนกงชำเลืองมอง ดวงตาฉายแววคมกริบขึ้นมาทันที ราวกับคืนชีพกลายเป็นคนกระฉับกระเฉง เขาพุ่งตัวเข้าไปหา—

“นั่นเป็นโอสถที่ข้าหลอม นั่นเป็นโอสถที่ข้าหลอม!!”

อาจารย์อาเชียนกงโอบกอดหีบไม้การบูรโบราณที่วางอยู่ข้างถ้ำด้วยความปิติ หีบไม้กำลังเปิดออกเผยให้เห็นเม็ดโอสถสีดำทีละเม็ดอยู่ภายใน ช่างคุ้นเคยเหลือเกิน! โอสถทุกเม็ดล้วนเป็นหยาดเหงื่อแรงกายของเขา เพียงแค่ได้กลิ่นนี้ก็รู้ได้ทันทีว่า สิ่งเหล่านี้คือโอสถภาษีที่ตำหนักเฉาเทียนเพิ่งส่งมอบไปเมื่อปีนี้จริง ๆ!

มิใช่แค่หีบเดียว! มิใช่แค่โอสถภาษีของตำหนักเฉาเทียน! ทุกคนต่างตื่นเต้นอย่างที่สุด ตรงนั้นมีโอสถภาษีวางซ้อนกันอยู่มากมาย เป็นหีบแล้วหีบเล่า มีนับร้อยหีบจริง ๆ!! พวกมันปรากฏอยู่ที่นี่... เช่นนั้นก็หมายความว่า อาเค่อไม่ได้บ้า เขาไขคดีได้จริง ๆ!!

“อาเค่อเจ้า...!!” “นี่พวกเรากำลังฝันกลางวันอยู่หรือเปล่า?” “บรรพจารย์คุ้มครองแล้ว!!”...

เสียงพูดคุยวิจารณ์ดังสลับกันไปมา ภายในถ้ำวุ่นวายไปหมด ทุกคนต่างทั้งประหลาดใจทั้งฮึกเหิม ทั้งหัวเราะทั้งตะโกน วิ่งวุ่นไปมา พวกเขาถูกกระตุ้นมากเกินไปจนแทบจะคลุ้มคลั่งไปแล้ว ไม่สามารถพูดประโยคที่สมบูรณ์ได้เลย เป็นเรื่องที่ยากจะเชื่อ!