0030

⬢⬢⬢

ตอนที่ 30 ห้องหลอมโอสถ

“คุณชายเซี่ย ข้านำอาหารมาให้ท่านแล้ว”

เสียงฝีเท้าดังตึกตักแว่วมา เห็นเพียงฉุนเอ๋อร์ถือตะกร้าที่บรรจุผลพุทราและผลหลี่เดินลงมาจากบันได ระยะเวลาเพียงครึ่งค่อนวัน ใบหน้าของนางก็ดูซูบตอบลงไปมาก เห็นทีคงเป็นเพราะความกังวลใจเรื่องที่ต้องถูกส่งตัวไปแต่งงานกับมารกระทิงนั่นเอง

เซี่ยหลิงอวิ่นนั่งขัดสมาธิอยู่บนพื้นอย่างไม่ถือสาข้างรั้วเหล็ก เมื่อครู่เขากำลังรวบรวมสมาธิเข้าสู่ความสงบเพื่อฝึกฝนจิตภาวะ พอได้ยินเสียงจึงลืมตาขึ้นแล้วมองนางด้วยรอยยิ้ม “เจ้ามาแล้วหรือ”

“อืม ข้ามาแล้ว...” ฉุนเอ๋อร์ถูกเขามองจนรู้สึกประหม่า สายตาคู่นั้นช่างดูแปลกพิกล คุณชายเซี่ยคงมิได้เข้าใจผิดอะไรไปหรอกนะ... พอนึกถึงเรื่องเล่าของเซียนจิ้งจอกที่นัดพบเหล่านักเรียนในยามค่ำคืน ใบหน้าของนางก็แดงซ่านขึ้นมาทันทีดุจเดียวกับผลพุทราในตะกร้า นางเอ่ยด้วยเสียงเบาหวิวเหมือนยุงบิน “ข้าเพียงแต่นำอาหารมาให้ท่านเท่านั้น”

เซี่ยหลิงอวิ่นไม่ได้เอ่ยอะไรเพียงยิ้มน้อยๆ พลางบุ้ยปากไปยังส่วนลึกของคุกใต้ดินด้านหลัง