เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
โดย หอสมุดโม่อวี่
⬢⬢⬢
ตอนที่ 24 ดูเจ้าช่างดีแต่นำเครื่องหมายมาขายหัวรนหาที่ตาย
“นี่ นี่……”
เพียงชั่วพริบตาเดียวจากที่เคยเป็นฝ่ายมองจากเบื้องบนกลับกลายเป็นต้องแหงนมอง เซี่ยหลิงอวิ่นรู้สึกประหลาดใจและหวาดกลัวจนเต็มหัวใจของคุณชายหร่วน สมบัติวิเศษอย่างม้วนภาพประตูย่อมไม่ใช่เรื่องแปลกที่มีอานุภาพมากถึงเพียงนี้ แต่เหตุใดดวงจิตวิญญาณของเจ้าเด็กนี่ถึงได้มั่นคงยิ่งนักและยังมีจิตเทวะมากมายถึงเพียงนี้ หลี่ซิวปินไม่ได้กล่าวหรือว่าเขาเป็นเพียงสามัญชน? ตกลงแล้วใครกันแน่ที่เป็นสัตว์ประหลาด……
เมื่อต้องเผชิญกับพลังเที่ยงธรรมอันยิ่งใหญ่ของเทพกวนตี้นั้นที่พุ่งตรงสู่สรวงสวรรค์ อสูรสามหัวอดไม่ได้ที่จะถอยหลังไปหนึ่งก้าวและบังเกิดขึ้นความรู้สึกอยากหลบหนีขึ้นมาเล็กน้อย
“จะไปที่ใด? หนังสือเล่มนี้ยอดเยี่ยมยิ่งนัก เราอ่านแล้วมีประโยคเด็ดมอบให้เจ้า” เทพกวนตี้ไม่แม้แต่จะมองมัน พลางอ่าน 《ชุนชิว》 ไปด้วย ในขณะที่จู่ ๆ ก็ใช้มือข้างเดียวร่ายง้าวมังกรครามยักษ์เข้าสังหารอย่างรวดเร็ว พร้อมกล่าวประโยคเด็ดจาก 《ชุนชิว》 อย่างเย็นชาว่า “สุขทุกข์ไร้ประตู มีเพียงมนุษย์ที่เชื้อเชิญมา ผู้ไม่เป็นธรรมแต่กลับดึงดัน ผลลัพธ์ย่อมย่อยยับโดยไว!”
คมง้าวตวัดออกมาเป็นประกายแสงสีสันสดใสราวกับสายฟ้าแลบแปลบปลาบ ภาพเงาอันงดงามสายแล้วสายเล่าทับซ้อนกันไปมา รวดเร็วจนมองเห็นไม่ชัดเจนเลยแม้แต่น้อย!