0016

⬢⬢⬢

ตอนที่ 16 เจ้าเห็นว่าอย่างไร

ยามนี้ภายในห้องเก็บของของกรมทะเบียนเต๋ามีความคึกคักเป็นอย่างยิ่ง ทว่าไม่มีผู้ใดสังเกตเห็นเซี่ยหลิงอวิ่นที่เดินเข้ามาจากภายนอก เขาได้พบกับใบหน้าที่คุ้นเคยอยู่หลายคน ทั้งกัวเติงเกา โม่สุยเฟิง และคนอื่นๆ อยู่ที่นั่นจริงดังคาด

เพียงแต่ที่น่าแปลกใจคือ พวกที่ปกติมักวางท่าโอหังกลับกำลังมีสีหน้าจดจ่อ ฟังเด็กหนุ่มในชุดแพรไหมคนหนึ่งที่อยู่ตรงกลางกำลังบรรยายถึงความมหัศจรรย์ของ ‘มหาวิชาเจตสมปรารถนาทะลวงฟ้า’ อย่างไม่ขาดปาก

เด็กหนุ่มผู้กำลังพูดสวมใส่ชุดแพรเมฆาที่ประณีตหรูหรา บนศีรษะสวมมงกุฎบุปผาทองม่วง ที่เอวคาดเข็มขัดหยกเขียวมรกต อายุราวสิบแปดปี รูปร่างสูงใหญ่ ใบหน้าหล่อเหลาไม่เบา ทว่าในยามที่จมูกโด่งนั่นพ่นลมหายใจและเปิดปากพูด กลับเผยให้เห็นถึงความเย่อหยิ่งที่ถือดีว่าตนเองเหนือกว่าผู้อื่นอย่างชัดเจน

ฝูงชนต่างพากันพยักหน้าไม่หยุดหย่อน เห็นว่าสิ่งที่เขาพูดนั้นมีเหตุผล บนพื้นดินไม่มีร่องรอยของการถูกขุดคุ้ย กองกำลังของทางการก็ไม่พบร่องรอยอื่นของคนร้าย คิดไปคิดมาก็เห็นจะมีเพียงวิชาการหลบหนีสวรรค์เท่านั้น

“ตอนที่ข้าอยู่เมืองหลวง เคยออกตามหาเซียนพร้อมกับเซี่ยกงซิ่น แม้พวกเราจะไม่ได้พบเซียน แต่ก็โชคดีที่ได้พบยอดฝีมือท่านหนึ่ง”