0013

⬢⬢⬢

ตอนที่ 13 ผีแล้ว!

“อาจารย์ ท่านสามารถได้ยินสิ่งที่ข้าพูดหรือไม่?”

เห็นอาจารย์หัวร่อร่าอย่างดีใจสุดขีด เซี่ยหลิงอวิ่นก็หัวเราะออกมาทันที แม้อัตตาจิตจะไม่มีทางเปล่งเสียงหัวเราะได้จริง แต่มันชัดเจนว่าอาจารย์ได้ยิน

“หากอัตตาจิตตั้งใจจะพูดกับใคร เพียงแค่ปราณที่แผ่ออกไปสัมผัสถูก ก็เท่ากับเสียงเข้าสู่หูแล้ว คนธรรมดาทั่วไปก็สามารถได้ยิน อีกทั้งตัวอาจารย์ถึงจะไม่ได้เรื่องเท่าใด อย่างน้อยก็เป็นยอดคนระดับขอบเขตพิสูจน์มรรคเชียวนะ!” หนานหยางจื่อพยักหน้าพลางหัวเราะ

“น่าสนใจ!” เซี่ยหลิงอวิ่นเดินนุ่นนวลเบาดุจปุยนุ่นเข้าไปในศาลามังกรเหิน วนเวียนรอบเด็กหนุ่มชุดขาวที่นั่งขัดสมาธิอยู่ ซึ่งก็คือร่างกายของเขาเอง เขามองคิ้ว มองจมูก มองปาก... ว้าว! เหล่าซีพูดถูกแล้ว รูปลักษณ์ของเซี่ยหลิงอวิ่นนั้นยอดเยี่ยมจริงๆ! เขาหัวเราะร่าอย่างอารมณ์ดี “การส่องกระจกแบบนี้ ช่างชัดเจนเป็นอันดับหนึ่งในใต้หล้าจริงๆ!”

อัตตาจิตถอดร่าง มิใช่กระจกวิเศษส่องโฉมที่บรรพจารย์ลวี่กล่าวถึงหรือไร? ฮ่าๆ!